Irksal, cinsel veya dinci şovenizme, fanatik milliyetçi ateşine
yapılan hitaplar artık işe yaramamaya başlıyor. " - Carl Sagan
"Kim olduğum, iyi mi yoksa kötü mü olduğum, veya başarılı olup olmamam,
bunların tümü yol boyunca öğrenilmekte."
Bu sadece bir yolculuk
ve istediğimiz zaman değiştirebiliriz. Bu sadece bir seçim.
Çaba, çalışma, iş, para biriktirmek gerekli değil." - Bill Hicks
"Oyunu yanlış anladığımı farkettim,
bu oyun halihazırda ne olduğumu bulmaktı." - Dr. Richard Albert
"İnsan bilincinde
radikal bir devrim meydana getirmenin
ne kadar önemli olduğunu
söylüyorduk.
Bu kriz bir bilinç krizidir.
Öyle bir kriz ki, artık,
eski kuralları,
eski kalıpları,
eskiden kalma gelenekleri kabul etmiyor.
Ve, dünyanın
bunca sefalet,
çatışma,
yıkıcı zulüm,
saldırganlık,
vesaire ile bugünkü haline bakınca...
İnsanlık
hala eskiden olduğu gibi.
Hala zalim,
zorba,
saldırgan,
aç gözlü,
rekabetçi,
ve bu hatlar ekseninde bir toplum inşa etmiş."
.
ZAMANIN RUHU: EK
"Ciddi anlamda hastalıklı bir topluma iyi uyum sağlamış olmak,
sağlığın bir ölçüsü değildir." - Jiddu Krishnamurti
Bugün toplum, bir dizi müesseseden oluşmakta.
.
Siyasi,
hukuki,
ve dini müesseselerden,
Sosyal sınıf,
ailevi değerler,
ve mesleki uzmanlaşma müesseselerine..
Bu gelenekselleşmiş yapıların
anlayışımızı ve bakış açımızı şekillendirmede
büyük etki sahibi olduğu aşikar.
Yine de, içinde doğduğumuz, taraflarınca yönetildiğimiz ve
bağlı olarak şartlandırıldığımız tüm bu müesseseler arasında,
para sistemi kadar sorgulanmadan kabul gören,
ve yanlış anlaşılmış
bir sistem daha yok gibi görünüyor.
Neredeyse dinlerle yarışan yerleşik parasal sistem
Dünya üzerinde en az sorgulanan inanç biçimlerinden
biri olarak varlığını sürdürüyor.
Paranın nasıl yaratıldığı,
onu yöneten politikalar,
ve toplumu gerçekten ne kadar etkilediği,
nüfusun büyük bir bölümünün kayıtsız kaldığı meseleler.
Nüfusun %1'inin dünya zenginliklerinin %40'ına sahip olduğu,
hergün 34.000 çocuğun yoksulluk ve
önlenebilir hastalıklardan öldüğü,
ve nüfusun %50'sinin
günde 2 dolardan az kazandığı bir dünyada
Bir nokta çok açık:
Bir yerde büyük bir yanlışlık var.
Ve, farkında olalım ya da olmayalım
kurulu müesseselerimizin hepsinin
ve dolayısı ile toplumun can damarı, para.
Bu nedenle, parasal sistemin nasıl işlediğini anlamak
neden bu şekilde yaşadığımızı anlamamız açısından çok önemli.
Ne yazık ki ekonomi genellikle karmaşık ve sıkıcı olarak algılanır.
Bitmek tükenmek bilmeyen ekonomik terimler
göz korkutucu matematik ile bir araya gelince
insanları, anlama çabalarından caydırır.
Fakat gerçekte,
ekonomik sistemle ilişkilendirilen karmaşıklık sadece,
insanlığın katlanmak zorunda kaldığı en felç edici yapıyı gizlemek üzere tasarlanmış
bir maskeden ibarettir.
Kimse özgür olduğuna inanan birinden
daha iyi köle olamaz.
Johann Wolfgang von Goethe - 1749-1832
Birkaç sene önce,
Amerikan merkez bankasi "FED",
"Modern Para Çarkı" isimli bir belge yayınladı.
Bu yayın, kurumsallaşmış para yaratım sürecini,
FED ve desteklediği küresel ticari bankalar
tarafından uygunaldığı şeklinde anlatıyordu.
Döküman giriş sayfasında amacını şöyle açıklıyor:
Bu dökümanın amacı,
kısmi rezerv sisteminde
temel para yaratma sürecini açıklamaktır.
Daha sonra birtakım bankacılık terimleri ile
örnekleyerek kismi rezerv sistemini açıklar.
Anlaşılır dilde tercümesi aşağı yukarı şöyledir.
Amerika hükümeti bir miktar paraya ihtiyacı olduğuna karar verir,
Amerikan merkez bankası'nı (FED) arar
ve diyelim ki 10 milyar dolar ister.
FED cevaplar ve der ki;
" Tabi ki, sizden 10 milyar dolarlık devlet tahvili satın alırız".
Böylece Amerikan hükümeti bir miktar kağıt alır,
üzerlerine birtakım resmi görünen tasarımlar yapar
ve onları hazine tahvili olarak isimlendirir.
Daha sonra bu tahvillerin toplam değerini 10 milyar dolar olarak belirler,
ve FED'e gönderir.
Karşılığında FED çalışanları da
onlar için birtakım etkileyici kağıt parçaları çıkarır.
Bu sefer onlara kağıt banknot derler.
Toplam değerleri 10 milyar dolar olarak belirlenir.
FED daha sonra bu kağıt banknotları hazine tahvilleri ile takas eder.
Bu takas tamamlandığında,
Hükümet, 10 milyar dolar değerindeki banknotları alır ve
bir banka hesabına yatırır.
Bu işlemden sonra,
kağıt banknotlar resmen para haline dönüşür.
10 milyar dolar Amerikan para kaynağına eklenir.
ve işte, 10 milyar dolar değerinde yeni para yaratılmış oldu.
Tabi ki bu örnek sadece bir genellemedir.
Gerçekte tüm bu işlemler elektronik ortamda gerçekleşecekti.
Kağıt hiçbir zaman kullanılmaz.
Aslında Amerikan para kaynaklarının sadece %3'ü basılı para olarak mevcuttur.
Diğer %97'lik kısım sadece elektronik ortamda bulunur.
Hazine tahvilleri tasarım olarak borç enstrümanlarıdır.
FED bu tahvilleri,
havadan yarattığı para ile satın aldığında,
hükümet aslında tüm bu parayı
FED'e geri ödeyeceğine dair söz verir.
Başka bir deyişle; para, borç ile yaratılır.
Paranın veya bir artı değerin borçtan veya yükümlülükten
yaratıldığı paradoksu, insanın kafasını karıştırabilir.
Ilerleyen dakikalarda biraz daha zihin egzersizi ile konu daha da netleşecektir.
Böylece takas gerçekleşti.
Ve şimdi 10 milyar dolar bir banka hesabında bulunuyor.
Işte bu noktada işler gerçekten ilginçleşiyor.
Kısmi rezerv uygulamasına dayanarak,
o, 10 milyar dolarlık hesap
bir anda bankanın rezervi haline gelir.
Tıpkı bankadaki diğer hesaplar gibi
ve Modern Para Çarkı kitapçığında belirtilen
para rezervi gereksinimlerine göre
"Bir banka, mevcut banka hesaplarına karşılık
yasal olarak belirlenmiş oranda rezerv bulundurmak zorundadır.
Ardından bunu sayısallaştırarak belirtir."Mevcut yönetmelikte,
.
hesaplar karşılığında gereken para rezervi oranı %10'dur."
Bu şu anlama gelir, 10 milyar dolarlık bir hesap için gereken
rezerv miktarı %10, yani 1 milyar dolardır,ve bu gerekli rezerv olarak saklanır.
.
Fakat geriye kalan 9 milyar dolar, fazla rezerv olarak değerlendirilir,
ve yeni krediler vermek için kaynak olarak kullanılır.
.
Şimdi, bu 9 milyar dolarlık rezervin ilk baştaki
10 milyar dolardan geldiğini varsayarsak mantıklı olabilir.
Fakat işin aslı gerçekte öyle değildir.
Gerçekte olan, 9 milyar dolar,
mevcut hesapta bulunan 10 milyar dolara dayanarak
havadan yaratılır.
Işte bu şekilde para kaynağı şişirilir.
Modern Para çarkı kitapçığında da belirtildiği gibi,
Tabiki onlar yani "Bankalar"
aslında hesaplarında bulunan parayı kredi olarak vermezler.
Eğer bunu yapmış olasalardı, yeni para üretmeye gerek kalmazdı.
Kredi verdiklerinde gerçek yaptıkları,
emre yazılı senet kabul etmektir.
Yani "kredi kontratları"
karşılığında ödünç alanın hesabına krediyi yani "parayı" aktarırlar.
Başka bir deyişle, 9 milyar dolar havadan yaratılabilir.
Basitçe sadece böyle bir krediye ihtiyaç ve
halihazırda rezerv gereksinimini sağlayan
10 milyar dolarlık bir hesap olduğundan.
Şimdi diyelim biri bu bankaya gitti ve havadan yaratılmış
9 milyar dolarlık krediyi ödünç aldı.
Normal olarak çektiği bu krediyi alır ve
kendi bankasının hesabına yatırır.
Ve işlem gene kendini tekrar eder.
yatırılan o 9 milyar dolar bankanın rezervi olur.
%10'u rezerv olarak izole edilir ve 9 milyarın %90'ı
yani 8,1 milyar doları, yeni krediler vermek için kaynak olarak kullanılır.
Ve tabi ki bu 8,1 milyar dolar kredi olarak verilip tekrar bir bankaya yatırıldığında
7,2 milyar daha sonra
aynı işlemle 6,5 milyar sonra 5,9 milyar vesaire, vesaire...
Bu para yatırma, yoktan kredi verme döngüsü
teknik olarak sonsuza kadar gidebilir.
Matematiksel hesaplama ile
10 milyar dolar rezerv ile 90 milyar dolar yaratılabilir.
Başka bir deyiş ile;
Bankacılık sistemi içine giren her para
hesabının dokuz katı para havadan yaratılabilir.
Para-Krizi. Yardıma hazır Amerikan bankanızdan,
bir kavanoz yatıştırıcı para isteyin.
P-A-R-A kullanıma hazır kişisel kredi şeklinde.
Şimdi, kısmi rezerv bankacılık sisteminde
paranın nasıl yaratıldığını anladık.
Aklınıza mantıklı bir soru takılabilir.
Bu havadan yaratılmış paranın değeri nerden geliyor?
Cevap: tabiki mevcut olan paradan.
Aslında yeni yaratılan para, sirkülasyonda olan mevcut paranın değerini çalıyor.
Para havuzu, mevcut mal ve servislere olan talep
hesaba katılmaksızın şişiriliyor.
Ve arz ile talep dengeyi oluşturduğu için,
fiyatlar artıyor, her bir doların satın alma gücü düşüyor.
Işte buna enflasyon deniyor.
Aslında enflasyon, halkın sırtına yüklenmiş gizli bir vergidir.
Genelde aldığımız tavsiye nedir?
Evet, parayı şişirelim.
Paranın değeri ile oynayalım demezler,
paranın değerini düşürelim demezler,
güvende olan insanları kandıralım demezler.
Faizleri düşürelim derler.
Gerçek aldatma, paranın değeri ile oynadığımızda gerçekleşir.
Havadan para ürettiğimizde, hiçbir birikimimiz yoktur.
Sadece "sermaye" vardır.
Özetle sorum şu; Enflasyon sorununu,
ki bu sorun para havuzunun şişirilmesidir,
daha fazla para basıp daha fazla enflasyon üreterek nasıl çözmeyi bekliyorsunuz?
Tabi ki çözemeyeceksiniz.
Enflasyon, kısmi rezerv sistemine dayanan
finansal sistemin yapısında vardır.
Para kaynağını artırmak için,
ekonomideki mal ve hizmetin orantılı genişlemesinin dışında,
her zaman paranın değeri düşürülecektir.
Aslında, Amerikan Doları'nın, para kaynağına karşı tarihi değerlerine göz atacak olursak
kesin olarak bu nokta kendini gösterecektir.
Ters ilişkisi ise belli.
1913'de 1 dolar'ın değeri için 2007'de 21.60 dolar gerekiyor.
Bu, Federal Rezerv ortaya çıktığından beri
yüzde 96 devalüasyon demektir.
Şimdi, eğer bu sürekli devam eden enflasyon gerçeğiyse,
saçma ve ekonomik olarak kendine zarar verdiği gözüküyor.
Bunu bir düşünün. Bu saçmalık, finansal sistemimizin
gerçekte nasıl yönetildiğine dair imajını zedeliyor.
Finansal sistemimizde para borçtur,
borç da para.
Bu, Birleşik Devletler'de 1950 - 2006 yılları arası para arzı grafiği.
Bu da, aynı zaman aralığındaki Birleşik Devletler ulusal borç grafiği.
Ilginçtir ki, grafiklerin eğilimleri hemen hemen aynı.
Ne kadar para varsa, o kadar borç vardır.
Ne kadar borç varsa, o kadar para vardır.
Başka bir açıdan bakarsak, cüzdanınızdaki her bir dolar,
birisinin birisine borcudur.Hatırlamak gerekirse:
Paranın varolabilmesinin tek yolu, kredilerden geçer.
Bu yüzden, hükümet dahil ülkedeki herkes tüm borçlarını
ödeyebilecek durumda olsaydı,
piyasada dönen tek bir dolar bile olmazdı.
"Eğer para sistemimizde borç olmasaydı,
ortada hiç para olmazdı."
Marriner Eccies - FED Yöneticisi 30 Eylül 1941
Aslında, Amerikan tarihinde tüm ulusal borcun
tamamıyla ödenmesi, en son,
1835'te başkan Andrew Jackson'un o zaman ki merkez bankasını
kapatmasından sonra gerçekleşmişti.
Doğrusu, Jackson'un tüm politik planı,
merkez bankasını kapatma vaadi etrafında dönüyordu.
Şu noktadan başlayarak:
"Şimdiki bankanın küstah çabaları hükümeti kontrol altına aldı,
fakat Amerikan halkını bekleyen kader,
bu kurumun gerekliliğine inandırılması
veya benzer bir diğerinin kurulmasıdır.
" Malesef bu mesaj çok uzun yaşamadı,
ve uluslararası bankacılar 1913'te
yeni bir merkez bankası kurmayı başardılar.
"FED". Bu kurum var olduğu sürece,daimi borç garantidir.
.
Böylece, paranın
kredilerle oluşan borçtan yaratıldığı gerçeğini görmüş olduk.
Bu krediler bir bankanın rezervlerini baz alır,
ve rezervler, depozitlerden türetilmiştir.
Bu kademeli rezerv sistemine göre,
bir depozit orjinal değerinin 9 katına kadar para yaratabilir.
Sırasıyla, varolan para arzını azaltmak,
sokakta ücretleri artırır.
Ardından, borçtan yaratılan,
ve ticarette dönen tüm bu para ile,
insanlar asıl borçlarından ayrılmış hale gelir.
İnsanların, yaşama giderlerini karşılayacak
yeterli parayı, para rezervinden çekebilmeleri için
iş rekabatine zorlandıkları
bir eşitsizlik oluşur.
Bu büyük çürümüş ve yozlaşmış manzaraya baktığımızda,
geride hala ihmal ettiğimiz bir denklem kalıyor.
Ve sistemin bu öğesi,
sistemin hilekar doğasını açıkça ortaya çıkarıyor:
"Faiz."
Hükümet FED'den para ödünç aldığında,
veya bir kişi bir bankadan para ödünç aldığında,
bu parayı her zaman ham bir faizle geri ödemek zorundadır.
Diğer bir deyişle, neredeyse varolan her bir dolar,
eninde sonunda faizi ödenmiş olarak bir bankaya dönmek zorundadır.
Ancak,Eğer tüm para Merkez Bankası'ndan ödünç alınmışsa,
ve ticari bankalar tarafından kredilerle genişletilmişse,
"sermaye" olması gereken para,
para arzının içinde yaratılmış demektir.
Öyleyse, ortaya çıkan
tüm bu faizleri kapatacak para nerede?
Hiçbir yerde.
Hiç varolmadı.
Bu dallanmalar çok şaşırtıcı seviyede.
Bankalara geri ödenenen paranın miktarı,
piyasada dönen paranın miktarını her zaman aşacaktır.
Işte bu, sabit bir ekonomide enflasyonun ortaya çıkmasının sebebidir.
Faiz nedeniyle ortaya çıkan
sürekli bütçe açığını kapatmak için,
her zaman yeni paraya ihtiyaç duyulur.
Bu aynı zamanda, matematiksel olarak iflas kurumunun
sistemdeki tam tarifi anlamına gelir.
Toplumda kısa çöpü çekenler
her zaman fakirler olacaktır.
Bu "köşe kapmaca" oyununa benzer:
Müzik durduğunda, biri dışarıda kalır.
Bu önemli bir noktadır.
Bu bankalara başlı başına sürekli servet akışı sağlar.
Dolayısıyla, eğer mortgage ödemenizi yapamazsanız,
mülkünüzü elinizden alırlar.
Farkettiğinizde öfkelenebilirsiniz ki;
bu yalnızca kısmi rezerv sisteminin,
sizi kaçınılmaz borç ödeyememeye sürüklemesi değil, aynı zamanda,
bankanın size kredi olarak verdiği paranın,
başından beri hiç varolmadığıdır.
1969'da bir Minnesota dava dosyası vardı,
kredilerine ipotek gösterdiği için,
bankanın evine el koyması ile mücadele eden
Jerome Daly isimli bir adam ile ilgili.
Savunduğu argüman, mortgage kontratının iki tarafının da,
- ki bunlar kendisi ve bankadır -,
takas sırasında ortaya kanuni mülk koyması gerektiğiydi.
Hukuki dilde bunun karşılığı, bedel:
[Bir sözleşmenin kurucu unsuru. Sözleşme, takas edilen bir malın
başka şekilde bedeline göre kurulur.]
Bay Daly, paranın
aslında bankanın mülkü olmadığını açıkladı.
Bu yüzden, kredi anlaşması imzalandığında bu para havadan yaratılmıştı.
"Modern Para Çarkı"nda krediler için ne beyan edildiğini hatırlayalım:
Yaptıkları, borç verdiklerinde kredi tahsili için
taahhütname senetleri almaktır.
Rezervler kredi işlemleriyle değişmez.
Fakat deposit krediler bankacılık sisteminin
toptan depozitlerine ilave yenilerini oluşturur.
Başka bir deyişle para kendi mal varlıklarından gelmez.
Banka bunu basitçe uydurur, kendinden hiçbir şey koymaz.
Kağıt üzerinde teorik bir taahhüt hariç.
Dava ilerledi,
bankanın şefi Bay Morgan davaya dahil oldu.
Yargıç kişisel notunda, banka müdürünün
FED'in ortaklığıyla parayı yarattığını,
ve kendi muhasebe girişiyle kredilendirildiğini
kabul ettiğini hatırlattı.
Para ve kredi, onların yaratması ile var oldu.
Bay Morgan, ona bunu yapma hakkını veren
hiçbir ABD yasa veya yetkisinin olmadığını kabul etti.
Yasal bir bedel bulunmalı ve banknot olarak karşılanabilir olmalıdır.
Jüri, yasal olmayan bir bedel olduğuna karar verdi ve kararı onayladı.
Ayrıca şairane bir şekilde
"sadece tanrının yoktan var edebileceğini" ekledi.
Bundan sonra
mahkeme bankanın icra isteğini reddetti.
ve Daly evini kurtardı.
Mahkemenin bu kararının anlamı çok büyüktür.
Bankadan her para alışınızda,
bu mortgage kredisi veya kredi kartı da olabilir,
size verilen para sadece sahte olmayıp,
yasalara da aykırıdır.
Şu andan itibaren, geri ödeme kontratları
başlangıçta kendi mal varlıkları olmayan paraları veren bankalar için hükümsüzdür.
Malesef bu tip yasal hareketler baskılandı ve inkar edildi.
Ve bu sahte servetin transferi ve sahte borçlar devam etmektedir.
Bu da bizi en büyük soruya getiriyor:
NEDEN?
Amerikan sivil savaşı esnasında
başkan Lincoln Avrupa tarafından teklif edilen
yüksek faizli borçları pas geçti ve
kurucu atalarının savunduğu şeyi yapmaya karar verdi.
Bu, bağımsız ve doğasında borçlanma olmayan bir düzen yaratmaktı.
Buna "Greenback" dendi.
Bundan kısa bir süre sonra bir döküman
özel Ingiliz ve Amerikan banka faizleri arasında dolaşmaya başladı, şöyleydi:
"...kölelik fakat iş gücüne sahip çıkan ve
işçinin haklarını gözetip güvene alarak yürüyen,
Avrupa planı ise:
kapital maaşların kontrolüyle işçiyi kontrol edecek.
Bu paranın kontrolüyle yapılabilir.
Greenback'e izin verilmeyecekti... bizim de kontrol edemediğimiz gibi"
Kısmi rezerv politikası,
Dünya'daki bankaların çoğunluğuna yayılmış olan
Federal Rezerv ile işlemektedir.
Yani bu, modern kölelik sistemidir.
Düşünün, para borçtan yaratıldı.
Insanlar borç içindeyken ne yaparlar?
geri ödeyebilmek ve çalışabilmek için boyun eğerler.
Fakat para sadece borçla yaratılıyorsa,
toplum nasıl borçlarından kurtulabilir?
Kurtulamaz ve olay da bu.
Mal varlığını kaybetme korkusu,
elinde tutma çabası,
sistemin doğasında olan enflasyon ve kaçınılmaz borç,
para sisteminin kendisi tarafından yaratılmış kaçınılmaz kıtlık,
ve para arzının kendisi,
asla geri ödenemeyecek faizlerden yaratılmıştır.
Bu, hamster tekerleğinde koşan maaşlı köleleri,
piramidin tepesindeki elitlere kar sağlayan imparatorluğun güçlü etkisiyle
milyonlarcası gibi, hizada tutarak korkak kılar.
Günün sonunda, gerçekten kimin için çalışıyorsunuz?
.
Bankalar!
Bankada yaratılan para her zaman bankaya döner.
Onlar, destekledikleri şirketler
ve hükümetlerle gerçek efendilerdir.¥
Fiziki kölelik insanlara ev ve yemek vermeyi gerektirir.
Ekonomik kölelik ise insanların kendi karınlarını doyurmalarını ve kendi evleri olmasını gerektirir.
Bu, bugüne kadar toplumu kullanmak için yaratılmış
en dahiyane yöntemdir.
Ve özünde,
insanlığa karşı yürütülen gizli bir savaştır.
Borç toplumları feth etmek ve köleleştirmek için kullanılan bir silahtır,
ve faiz onun birincil mermisidir.
Dışarıdaki çoğunluk bu gerçeklerden bihaberken,
bankalar, şirketler ve hükümetlerle gizli anlaşmalar ve tezgahlar içindedir.
Ekonomik savaş taktiklerini genişletmek ve mükemmelleştirmeye devam etmek için,
yeni üsler kurarlar, Dünya Bankası,
ve Uluslararası Para Fonu (IMF) gibi.
Ayrıca yeni bir asker icat ettiler;
Ekonomik suikastçinin doğumu.
"Bir ulusu feth etmenin ve köleleştirmenin 2 yolu vardır.
Birisi kılıçla, diğeri borçla." John Adams - 1735-1826
Biz, ekonomik suikastçiler, küresel imparatorluğun yaratılmasında gerçekten sorumlu olanlarız,
ve birçok farklı şekilde çalışırız.
John Perkins Chas T. Main Inc. Eski Baş ekonomisti. Yazar: Bir ekonomik tetikçinin itirafları
Belki de en sık kullanılanı,
öncelikle şirketlerimize uygun kaynakları olan ülkeleri bulur ve gözümüzü üstlerine dikeriz, petrol gibi.
Ardından Dünya Bankası veya onun kardeşi başka bir organizasyondan
o ülkeye büyük bir kredi ayarlarız,
fakat para asla gerçekte o ülkeye gitmez.
Ülke yerine o ülkede projeler yapan
şirketlerimize gider.
Enerji santralleri, sanayi alanları, limanlar...
Bu şekilde ABD şirketlerine ilaveten, az gelişmiş ülkedeki
birkaç zengin insan da güzel para kazanır
Ancak bunlar halkın yararına falan değildir, onlar bir fayda sağlamaz
ancak bütün ülke bu borcun altına sokulur.
Bu borç ödenemeyecek kadar büyüktür ve bu da planın bir parçasıdır...
geri ödeyemezler.Ardından,
biz ekonomik suikastçiler gidip onlara deriz : "Dinleyin,
bize bir sürü borcunuz var. Borcu ödeyemiyorsunuz."
"O zaman petrolünüzü petrol şirketlerimiz için oldukça ucuza satın."
"Ülkenizde askeri üs kurmamıza izin verin,
veya askerlerimizi desteklemek için dünyanın bir yerine asker gönderin -Irak gibi-,
veya bir dahaki BM seçiminde bizimle oy verin"
Elektrik şirketlerini özelleştiririz.
Sularını ve kanalizasyon sistemlerini özelleştiririz ve
ABD şirketleri veya diğer çok uluslu şirketlere satarız.
Bu, mantar gibi biten bir şey ve çok tipik,
IMF ve Dünya Bankası bu şekilde çalışır.
Ülkeyi borca sokarlar ve bu öyle büyük bir borçtur ki ödenemez.
Ardından yeniden borç teklif edersiniz ve daha fazla faiz öderler.
artık borç vermek için yeni isteklerde bulunabilirsiniz
"bazı koşullar" öne sürer, "iyi yönetim" talep edersiniz (tanıdık geldi mi?)
Aslında bu onların kaynaklarını satmalarını sağlar.
Buna sosyal hizmetleri, teknik şirketleri,
bazen eğitim sistemleri de dahildir, adli sistemlerini,
sigorta sistemlerini yabancı şirketlere satarız.
Bu, ikili - üçlü - dörtlü bir darbedir!
IRAN; 1953
Ekonomik suikastçilere teamül 50'li yılların başlarında başladı.
Iran'da Musaddık demokrasiyle seçildiğinde,
Orta Doğu'da ve tüm dünyada,demokrasi için
bir ümit olarak görülmüştü. Time Dergisi'nde yılın adamıydı.
Fakat düşüncelerinden ve uygulamaya başladığı fikirlerden birisi...
yabancı petrol şirketlerinin Iranlılara aldıkları petrol için
çok daha fazla para ödemesiydi
ve Iranlılar kendi petrollerinden kar sağlayacaklardı. Ilginç politika.
Tabi ki biz bunu beğenmedik. Fakat
normalde yaptığımızı yapmaktan
yani asker gönderme işinden korkuyorduk.Asker yerine CIA ajanı Kermit Roosvelt'i,
Teddy Roosvelt'in akrabasını yolladık.
Kermit birkaç milyon dolarla gitti,
çok ama çok etkili ve becerikliydi, kısa bir süre sonra,
Musaddık'ı devirdi.
Iran Şahı'nı onunla değiştirdi.
Şah her zaman petrol konusunda olumluydu ve bizim için çok verimliydi
"Insanlar Tahran'a yürüyorladı.
Çeteler Tahran'ı devirdi.
Subaylar, Musaddık'ın teslim olduğunu ve diktatörlük rejiminin
sona erdiğini bağırıyordu. Şah'ın resimleri sokaklarda gezdirilerek
duygular tersine çevirildi. Şah, evinde hoş karşılandı."
Washington'daki insanlar olanlara bakıp:
"Vay! Ne kadar da kolay ve ucuz oldu" dediler.
Böylece imparatorluk kurup
ülkeleri yönlendirmek için bir sürü yeni yol bulundu.
Bu işi yapan ajan Roosvelt'in tek problemi
CIA kimliği taşımasıydı. Eğer yakalanırsa
sonuçları çok ciddi olabilirdi.
Hemen bir çözüm düşünüldü,
artık özel danışmanlar
parayı Dünya Bankası, IMF veya benzer diğer ajanslara kanalize edecek,
onlar da benim gibi çalışan özel şirket çalışanlarını devreye sokacaktı.
Böylece eğer yakalanırsak
ortada hükümetle bağlantımız olmayacaktı.
GUATEMALA 1954
Arbenz başkan olduğunca,
Guatemela United Fruit Şirketi ve
büyük uluslararası şirketlerin elindeydi.
Arbenz geldi ve dedi ki:
"Biz topraklarımızı insanlarımıza geri vermek istiyoruz."
İş başına geldiğinde tam da bunu yapmaya başladı
toprakları insanlara geri verdi.
Elbette United Fruit bundan hiç hoşlanmadı,
bir halkla ilişkiler firması kiraladılar, ve ABD'de büyük bir kampanya başlattılar.
ABD insanını, ABD halkını,
ABD basınını ve ABD meclisini ikna etmek için.
Böylece, Arbenz'in bir sovyet kuklası olduğuna ikna ettiler.
Bu yüzden de güçlü kalmasına izin verdik,
Sovyetler bu yarı kürede güçlendiler.
O noktada zamanla herkesin kafasında kırmızı terör,
komünist terörün büyük korkusu yerleşti.
Kısa kesmek gerekirse, bu kamusal ilişkiler kampanyası,
CIA ve Asker üzerine bu adamın devrilmesi gerekliliği görevini yükledi.
Ve yaptık. Uçaklar yolladık, askerler yolladık, çakallar yolladık,
her şeyi onu devirmek için gönderdik, ve devirdik.
Görevinden ayrılır ayrılmaz,
yeni gelen, her şeyi uluslararası şirketlere göre eski haline getirdi.
United Fruit da bunların arasındaydı.
Ekvador uzun yıllar ABD'nin kuklası diktatörler tarafından yönetildi. Sık sık da vahşice.
Ardından, demokratik bir seçim yapmaya karar verdiler.
Jaime Roldos kazandı ve temel amacı, bir başkanın olması gerektiği gibi,
Ekvator'un kaynaklarının, insanlarına yardım için kullanılacağına emin olmak istiyordu.
Çok ezici bir üstünlükle kazandı.
Ekvator'da daha önce kimsenin alamadığı kadar çok oyla kazandı.
Ve politikalarını uygulamaya başladı.
Petrolden gelen karın insanlarına yardım için gideceğinden emin olmak.
Biz ABD'de bunu beğenmedik.
Roldos'u değiştirmek için bir sürü ekonomik suikastçilerden biri olarak ben gönderildim.
Rüşvet vermek, farkına varmasını sağlamak, anlıyorsunuz.
"Tamam, bildiğiniz gibi, çok zengin olabilirsiniz, siz ve aileniz, eğer bizim kuralımıza göre oynarsanız"
"Fakat bu söz verdiğiniz politikayı sürdürmeye devam ederseniz,
giderisiniz." Dinlemedi....
Suikaste uğradı...
Uçağı düşer düşmez bölge kordona alınmıştı.
Izin verilen insanlar sadece yakındaki ABD birliğindeki askerlerdi,
ve bazı Ekvator askerleri.
Soruşturma açıldığında,
görgü tanıklarından ikisi araba kazasında ölmüştü.
Ifade verme şansları olmadan.
Bir sürü garip şey etrafta olup bitti.
Jaime Roldos'un suikasti.
Bu davaya gerçekten bakan bir çok insanın,
bunun bir suikast olduğundan hiç şüphe duymayacağından eminim.
Tabi ki benim pozisyonumda bir ekonomik suikastçi olarak,
Jaime'e bir şeyler olacağını daima biliyordum.
darbe veya suikast, emin değildim,
fakat devrileceğini biliyordum, çünkü
yozlaştırılamamıştı. Buna asla izin vermiyordu.
PANAMA 1981
Omar Torrijos, Panama başkanıydı,
Benim favorilerimdendi. Onu gerçekten çok beğeniyordum.
Çok karizmatikti. Ülkesine gerçekten faydalı olmak istiyordu.
onu yemlemeye ya da rüşvet vermeye çalıştığımda bana dedi ki: " Bak John,
- bana Juanito derdi -Dedi ki: "Bak Juanito,
benim paraya ihtiyacım yok. Istediğim şey ülkem için,
adilane ve kurallara uygun davranılması.
ABD'ye, halkımı borçlandırarak yaptığı bu yıkımdan kurtarıp borçları geri ödemesi için ihtiyacım var.
Diğer Latin Amerika ülkelerine yardım edebileceğim bir yerde olmaya ihtiyacım var;
Özgürlüklerini kazanmaları ve kuzeyden gelen,
korkunç varlıktan kurtulmaları için.
Sizler bizleri kötü bir şeklide kullanıyorsunuz.
Panama Kanalını Panamalı insanların ellerine geri vermem lazım.
Benim istediğim budur.
Beni yanlız bırak, biliyorsun, bana rüşvet vermeye çalışma.
1981'di ve Mayıs'ta, Jaime Roldos suikaste uğradı.
ve Omar bunun farkındaydı.
Torrijos, ailesini yanına aldı ve dedi ki:
Muhtemelen sıradaki benim ama önemli değil,
çünkü ben yapmak için geldiğim şeyi yaptım.
Kanalı geri aldım.
Kanal bizim elimizde olacak, Jimmy Carter'la görüşmeleri
henüz bitirdik.
Aynı yıl Haziran'da, sadece birkaç ay sonra,
bir uçak kazasında öldü.
CIA sponsorluğundaki çakallar tarafından yapıldığına hiç şüphe yoktu.
Kanıtların çok büyük bir çoğunluğu,
Torijjos'nun korumalarından birinin son anda tam uçağa binerken,
bir kaset çalar verdiğini gösteriyordu.
Küçük ama içinde bomba olan bir kaset çalar.
VENEZUELA 2002
Bana göre ilginç olan,
bu sistemin nasıl tamamen aynı şekilde işlediği.
Yıllardır, ekonomik suikastçilerin sürekli
daha ve daha iyiye gitmelerinden başka.
Bu aralarda Venezüella'da olanın üstesinden geldik.
1998'de, Hugo Chavez başkan seçildi.
Kendinden önceki bir sürü yoz başkanı takiben,
ülkenin ekonomisi mahvoldu ve battı.
Ve Chavez bu olanların ortasında seçildi.
Chavez, ABD'ye karşı ayaklandı.
Bunu Venezüella petrolünün Venezüella insanı için,
kullanılmasını talep ederek yaptı.
Tabi ki, ABD'de biz bunu beğenmedik.
2002'de,
CIA destekli olduğu, diğer bir çok insanın da kafasında olduğu gibi,
benim kafamda da hiç şüphe bırakmayan bir hükümet darbesi oldu.
Insanları darbeye kışkırtma yolu,
Kermit Roosvelt'in Iran'da yaptığına çok benzerdi.
Insanlara sokaklara çıkmaları için para ödendi.
Isyan için, protesto için, Chavez'in istenmediğini söylemeleri için.
Eğer bunu yapmaları için birkaç bin insanı toplarsanız,
televizyon bunu bütün ülkeye duyurur ve,
olaylar mantar gibi yayılmaya başlar.
Chavez'in olayında faklı olan, yeteri kadar zekiydi ve
insanlar arkasında sağlam duruyorlardı. Bu şeklide üstesinden geldiler.
.
Bu olay Latin Amerika tarihinde olağanüstü şaşılacak bir andır.
IRAK 2003
Irak, aslında bu sistemin
mükemmel bir örneği.
Biz, ekonomik suikastçiler ilk sıra defansız.
Içeri gireriz ve hükümeti satın almaya çalışırız.
Sonrasında onları kullanmamızı sağlayacak,
büyük borçlar almaya ikna ederiz.
Benim Omar Torrijos ile Panama'da ve Ekvator'da Jaime Roldos'la başaramadığım gibi,
satın alınmayı reddeden adamlardan dolayı başaramazsak
o zaman ikinci sıra defans olarak çakalları yollarız.
Çakallar hükümeti devirirler veya suikast düzenlerler.
Başarıldığında ve yeni hükümet geldiğinde,
işler son derece basitleşir.
Çünkü yeni gelen başkan eğer istenilenleri yapmazsa başına ne geleceğini bilir.
Irak'ta bunların ikisi de çuvalladı.
Ekonomik suiksatçiler Saddam Hüseyin'e ulaşmayı başaramadılar.
Onun da Suudiler'in kabul ettiğininkine çok benzer bir anlaşmayı
kabul etmesi için çok uğraştık.
Ama kabul etmedi,
ve çakallar onu almak için gittiler.
Yapamadılar. Çok iyi korunuyordu.
Bir keresinde CIA için çalışmıştı,
eski Irak başkanına suikast düzenlemesi için kiralanmıştı ve çuvalladı.
Fakat sistemi biliyordu.
91'de, askerleri gönderdik,ve Irak ordusunu devirdik.
.
O noktada sandık ki,
Saddam Hüseyin ortaya çıkacak.
O anda onu tabi ki alabilirdik,
ama bunu istemiyorduk. Sevdiğimiz güçlü adamların özelliğindeydi.
Insanlarını kontrol edebiliyordu. Kürtleri kontrol edebileceğini düşündük,
Iranlıları sınırlarında tuttuk ve bize petrol pompalamalarını devam ettirdik.
Fakat, ardından orduyu oradan çektiğimizde tekrar dirildi.
Böylece ekonomik suikastçiler,90'larda başarısız olarak geri döndüler.
.
Eğer başarmış olsalardı,hala ülkesini yönetiyor olacaktı.
Bizde ona istediği savaş uçaklarını ve
istediği diğer her şeyi satıyor olacaktık. Ama başaramadılar.
Çakallar onu deviremedi, bir kez daha
askerleri yolladık ve
bu sefer işi tamamladık, onu devirdik.
Onu devirdik. Ilerleyen süre içinde kendimize çok ama çok
karlı bir imar anlaşması yaptık.
Yıktığımız ülkeyi baştan inşa etmek.
Bu, eğer büyük inşaat şirketleriniz varsa,
çok iyi bir anlaşmadır.
Böylece Irak 3 aşama gösterdi.
Ekonomik suikastçiler başarısız oldu.
Çakallar çuvalladı. Ve finalde asker girdi.
Bu yolla gerçek bir imparatorluk yarattık.
Bunu çok ama çok kurnazca yaptık. Gizli kapaklıydı.
Geçmişteki bütün imparatorluklar ordu üzerine kurulmuştu.
Herkes böyle olduğunu biliyordu.
Ingilizler kurulurken bunu biliyorlardı, Fransızlar,
Almanlar, Romalılar, Yunanlılar...
ve bununla gurur duyuyorlardı. Her zaman bazı mazaretleri vardı.
Uygarlığı yaymak, dini yaymak ve bunlar gibi,
fakat bunu bilerek yapıyorlardı.
Biz ise bilmeden.
ABD'deki insanların çoğunluğunun,
gizli kapaklı bir imparatorluğun faydalarıyla yaşadığı konusunda en ufak bir fikri bile yoktur.
Dünyada bugün, daha önce olduğundan çok daha fazla kölelik söz konusu.
O zaman kendi kendinize sormalısınız;
Peki, eğer bu bir imparatorluksa imparator kim?
Belli ki ABD başkanlarımız imparator değiller.
Bir imparator seçilmemiştir ve
sınırlı bir süre için hizmet etmez
ve kimseye hesap vermek zorunda değildir.
Bu nedenle başkanlarımızı böyle sınıflandıramazsınız.
Fakat elimizde benim imparatora eşit olduğunu düşündüğüm
ve "Şirketokrasi" olarak adlandırdığım düzen var.
Şirketokrasi, bizim büyük şirketlerimizi yöneten kişilerden
oluşan bir gruptur.
Bu imparatorluğun imparatoru gibi davranırlar.
Medyamızı kontrol ederler,
mülkiyet edinmeyi veya reklamcılığı da.
Politikacılarımızın çoğunu kontrol ederler,
çünkü onların seçim kampanyalarını desteklerler.
Gerek, doğrudan şirketleri,gerek, şirketlerin dışından gelen
.
kişisel girişimlerle.
Seçilmemişlerdir,sınırlı bir süre için hizmet etmezler,
sınırlı bir süre için hizmet etmezler,
kimseye hesap vermezler,
ve Şirketokrasi'nin en tepesinin
Özel bir şirket için çalışan biri mi,
yoksa hükümet mi olduğunu gerçekten söyleyemezsiniz.
çünkü onlar daima ileri geri hareket ederler.
Bir bakarsınızı Haliburton gibi büyük bir,
inşaat şirketinin başkanı olan biri var,
ve bir sonraki sefer ABD başkan yardımcısı.
Veya petrol işinin içinde olan bir başkan.Sizin Beyaz Saray'a
demokratları mı cumhuriyetçileri mi aldığınızın önemi yoktur.
.
Bu hareket döner kapının etrafında olmak gibidir,
ve hükümetimiz çoğu zaman görünmezdir.
Politikaları bir seviyeden bir diğerine,
şirketler tarafından yürütülür.
Hükümetin politikaları basitçe,
Şirketokrasi tarafından üretilir,ve ardından hükümete sunulur.
.
Ardından hükümet politikası haline gelirler.
Burada inanılmaz örtülenmiş bir ilişki vardır.
Bu komplo teorisi değil, olan şeydir.
Bu insanlar bir araya gelmek zorunda değildir.
.
Onların hepsi, temelde başlıca bir görev altında çalışırlar;
o da karlarını daha fazla arttırmaktır.
.
Sosyal ve çevresel sonuçları ne olursa olsun.
"Şirketokrasi" tarafından kullanılan
borç, rüşvet ve hükümeti devirme gibi enstrümanlara,
"Küreselleşme" denir.
Federal Rezerv'in Amerikan halkını
resmi senetlerle, borçlarla, enflasyonla ve faizle belirli pozisyonda tutması gibi,
Dünya Bankası ve IMF bu rolü küresel ölçekte üstlenir.
Temeli çok basittir:
Bir ülkeyi borca sokun ve parçalayın,
veya liderine rüşvet verin.
Sonrada kendi şartlarınızı veya politikalarınızı empoze edin.
Bu sıklıkla şuna bağlıdır:
Parada devalüasyon.
Tedavüldeki paranın değeri düştüğünde, onunla değerlenen her şeyin değeri de düşer.
Yerel kaynakların, değerinin çok çok azına,
sömürücü ülkeler için uygun hale gelmesini sağlar.
Sosyal programlar için büyük parasal kaynak kesintileri,
bu genellikle eğitim ve sağlığı da kapsar,
uyumlu ve birbirine bağlı toplumu çökerterek,
sömürüye hazır hale getirir.
Devlete ait yatırımların özelleştirilmesi,
bu sosyal olarak önemli sistemlerin satın alınabilmesi ve,
yabancı şirketlerin çıkarlarına göre ayarlanması anlamına gelmektedir.
Örneğin 1999'da, Dünya Bankası,
Bolivya hükümetine üçüncü büyük şehrinin
genel su sistemini "Bechtel" adlı
ABD şirketine satması için ısrar etti.
Bunun hemen ardından
zaten fakirleşmiş olan halkın su faturaları patladı.
Bu Bechtel sözleşmesi iptal edilene kadar,
isyan bütün topluma yayıldı.
Ticaret libarelleştirlir,
veya ekonomi yabancıların ticaretiyle ilgili
tüm kısıtlamalar kaldırılarak açık hale getirilir.
Bu bir seri yolsuz ekonomik alametlere izin verir.
Uluslararası şirketlerin, yerli ekonomiyi
mahvedecek ve üretimi azaltacak şekilde,
kendi seri üretim mallarını getirmeleri gibi.
Jamaica bir örnektir,
Dünya Bankası'nın kredilerini ve şartlarını kabul ettiğinden bu yana,
batılı ithalatçılarla rekabetten dolayı
sahip olduğu en büyük getirisi olan marketlerini kaybetti.
Bugün sayısız çiftçi işsiz kaldı ve onlar,
büyük şirketlerle yarışamazlar.
Bir diğer varyasyonsa bir sürü kayıt dışı,
düzenli olmayan, insanlık dışı, zorla yaratılmış,
ekonomik zorlukların avantajını kullanabilecek az maaş verilip çok çalıştırılan fabrikalar yapmaktır.
Fabrikaların hükümet denetimine tabi olmamasının bir sonucu olarak,
çevresel yıkım kaçınılmazdır.
Aç gözlü şirketler, bir ülkenin kaynaklarını sömürürken,
kasıtlı olarak, büyük boyutlarda çevre kirlenmesine sebep olurlar.
Dünya tarihindeki en büyük çevresel suç,
bugün 30.000 Ekvatorlu ve Amazonlu'ya karşı,
Chevron'a ait olan
fakat Texaco tarafından yürütülen aktivitelerde işleniyor.
yani Chevron'a karşı ama Texaco'nun faaliyetleri için
Exxo Valdez'in Alaska sahiline döktüğü pislikten
18 kat fazla pislik hesapladılar.
Ekvator'daki dava bir kaza değildi.
Petrol şirketleri bunu bile bile yaptı;
bunu para kazanmak için yapıyorladı.
Bunun yanı sıra,
Dünya Bankası'nın performans kaydına şöyle bir göz atacak olursak,
bu kurumun
fakir ülkeleri kalkındırmak ve yoksulluğu azaltmak adına
hiçbir şey yapmadığı, ama yoksulluk ve para açığının giderek arttığı görülür..
Şirketlerin karları zirve yaparken...
1960'da dünyanın en zengin insanlarının
5 te biri ile en fakir insanlarının 5 te biri arasındaki
gelir farkı 30 a 1 idi.
1998'de bu oran 74'e 1'dir.
Küresel GSMH, 1970 ve 1985 arasında %40 arttı
ve bu arada yoksulluk da %17 arttı.
1985'ten 2000'e kadar
günde 1 dolardan aza yaşayan insan sayısı %18 arttı.
Bunlara rağmen ABD Meclisi Birleşik Ekonomi Komitesi
Dünya Bankası'nın projelerinde
en az %40 başarı olduğunu ilan etti.
1960'ların sonlarında Dünya Bankası,
Ekvator'da büyük borçlanma yarattı.
30 yıl süresince yoksulluk %50'den %70'e yükseldi.
Işsizlik oranı %15'den %70'e çıktı.
Ulusal borç 240 milyon dolardan 16 "milyar" dolara yükseldi.
Kaynakların paylaşımdan fakirlerin payına düşen miktar
%20'den %6'ya düştü.
Buna bağlı olarak, 2000 yılı itibariyle, Ekvator ulusal bütçesinin
%50'si borçların ödenmesine ayrılmak zorundaydı.
Dünya Bankası'nın aslında ne olduğunu anlamak gerçekten önemlidir,
aslen bir ABD bankasıdır ve ABD'yi destekler.
ABD karalar üzerindeki veto gücünü elinde tuttuğundan
Kapitalizmin en büyük destekçisidir.
Peki parayı nerden kazanır?
Tahmin ettiğiniz gibi; kısmi rezerv bankacılık sistemi sayesinde
havadan elde eder.
Yıllık GSYIH'ye göre Dünyanın en iyi 100 ekonomisinin 51 tanesi şirketlerdir
ve bu 51 şirketin 47 tanesi ABD bazlıdır.
Walmart, General Motors, ve Exxon,
Suudi Arabistan, Polonya, Norveç, Güney Afrika, Finlandiya,
Endonezya ve daha bir çok ülkeden daha güçlüdür.
Koruyucu ticaret kuralları yıkıldı,
paralar değişken pazarlarda manipule edildi
ve ülke ekonomileri, küresel kapitalizmin elinde yıkıldı.
Imparatorluk genişledi.
Yirmi bir inç küçük ekranınızın önünde ayağa kalkıp,
Amerika ve demokrasi hakkında feryat ettiniz!
Amerika yok! Demokrasi yok!
Sadece IBM, ITT, AT&T, Dupont,
Dow, Union Carbine ve Exxon var.
Günümüz dünyasının ulusları bunlardır.
Ruslar, Meclislerinde ne konuşuyorlar sanıyorsun?
Karl Marx mı?
Onlar da tıpkı bizler gibi program tablolarını çıkarıyor,
teoriler geliştiriyor,çözümler geliştiriyor,
ticari işlerinin ve yatırımlarının fiyat-maliyet olabilirlikleri
üzerinde çalışıyorlar.
Artık ulusların ve fikirlerin dünyasında yaşamıyoruz Bay Beale.
Dünya, iş dünyasının kanunları ile tanımlanan
bir şirketler birliği.
Dünya bir iştir, Bay Beale.
Bütüne bakarsak, Dünya'ya bütün olarak entegrasyon,
özellikle ekonomik küreselleşme kuralları çerçevesinde ve,
serbest piyasa kapitalizminin efsanevi nitelikleriyledir.
Gerçek bir imparatorluk sunar.
Çok azı Dünya Bankası, IMF veya Dünya Ticaret Örgütü gibi,
.
uluslararası finans kurumlarının,
yapısal anlaşmaları ve şartlarından kaçabilmiştir.
Yine de ekonomik küreselleşmenin ne olduğunun anlatmaya yetersiz...
Küreselleşmenin gücü böyle iken muhtemelen bizler ilerde entegrasyonu
düzensizce de olsa dünyadaki bütün ulusal ekonomilerin tek bir küresel serbest pazar sisteminde
.
birleşmesinde göreceğiz.
Dünya, yaşamak için gereksindiğimiz kaynaklara hakim olan
bir avuç iş adamı tarafından ele geçiriliyor.
Ihtiyacımız olan kaynakları elde etmek için gereken parayı kontrol ediyorlar.
En sonunda insan hayatı yerine
finans ve şirket gücü üzerine kurulu dünya tekeli olacak.
Eşitsizlik arttıkça, doğal olarak
daha fazla insan çaresiz hale geliyor.
Sistemi sorgulamaya kalkan birini kontrol altına almak için,
yeni bir yol buldular.
Terörist'i dünyaya getirdiler.
Terörist tabiri hükümete baş kaldıran kişi
veya gruplar için uydurulmuş,
boş bir tabirdir.
Bunu uydurulmuş El Kaide ile karıştırmamak lazım.
El Kaide, aslen 1980'lerde ABD tarafından desteklenen Mücahitlerin
bilgisayar kayıtlarındaki adıdır.
Gerçek şudur ki: ortada El Kaide denen Islami bir ordu veya grup diye bir şey yoktur.
Ve hiçbir istihbarat subayının bu örgütten haberi yoktur.
Fakat ortada halkın varlığına inandırıldığı
bir propaganda kampanyası vardır.Bu propagandanın arkasındaki ülke ABD'dir.
Pierre-Henry Bunel Eski Fransız Askeri Istihbaratçısı
2007 de
Savunma Bakanlığı küresel teröre karşı olan sözde küresel savaş için
161.8 milyar dolar aldı.
Ulusal anti-terör merkezine göre
2004'te uluslararası çapta, 2000 kişi
terörist eylemler içinde olduğu sanılarak öldürüldü.
bu rakamın 70'i Amerikalı'ydı.
Ortalama bir rakam olarak ki kesinlikle daha azdır,
bir yılda yer fıstığı alerjisinden ölen insan sayısı
terörist eylemlerden ölenlerin 2 katıdır.
Aynı zamanda Amerika’daki başlıca ölüm sebebi kalp-damar hastalıklarıdır,
kabaca yılda 450.000 kişi ölmektedir.
2007'de hükümetin bu konuyu araştırmak için tahsis ettiği para ise
yaklaşık 3 milyar dolardır.
Bu demek oluyor ki ABD hükümeti 2007'de
terörü önlemek adına 54 kat daha fazla para harcamıştır.
Her yıl kalp-damar hastalıklarından ölenlerin sayısı,
terörden ölenlerin sayısına göre 6600 kat fazla olmasına rağmen.
Halen, terörizmin adı olarak El Kaide, ABD'nin hareketine karşı herhangi bir eylem olmasın diye
bütün haberlerde keyfi olarak kullanılıyor.
Ve efsane giderek büyüyor.
2008 ortalarında ABD Başsavcısı,
ABD Meclisi'ne bu fantaziye karşı resmen savaş ilan etmesini teklif etti.
.
Haziran 2008 itibarı ile ABD olası terörist listesinde güncel olarak,
1 milyonun üzerinde insanın olduğundan hiç bahsetmeden.
Buna anti-terörizm hareketi dendi ve tabi ki
sosyal savunma için hiçbir şey yapılmadı.
Ve kurulu düzen adına yapılan her şey,
açgözlülük ve hırs temeline dayalı olarak kurulmuş şirketler imparatorluğunun,
dünyayı sömüren yayılımcılığını,
yurt içinde ve yurt dışındaki,
Anti-Amerikan harekete karşı
korumak içindir.
Dünyanın gerçek teröristleri gece yarısında karanlıklarda buluşmazlar.
Veya bazı vahşi eylemlerden önce "Allahu ekber" diye bağırmazlar.
Dünyanın gerçek teröristleri 5000 dolarlık takım elbiseler giyerler,
ve finans dünyası, hükümet ve iş hayatının en yüksek pozisyonlarında çalışırlar.
Öyleyse, ne yapacağız?
Daha güçlü ve hızlı olan bu açgözlü
bu ahlaksız sistemi durdurmak için ne yapacağız?
Irak ve Afganistan'da kıyıma uğrayan milyonlara karşı,
acıma ve merhamet duygusu olmayan bu sapkın grubu nasıl durduracağız?
Şirketokrası, enerji kaynaklarını ve uyuşturucu üretimini
Wall Street'in karı için kontrol edebilir.
1980'den önce Afganistan'da Dünya'daki uyuşturucunun % 0'ı üretilirken,
ABD/CIA Muhahideen'i devirip Sovyet/Afgan savaşını kazandıktan sonra 1986'da,
Dünya'daki eroinin %40'ı üretiliyordu.
1988'de pazar ihtiyacının %80'ini üretiyorlardı.
Fakat birden beklenmeyen bir şey oldu...
Taliban güçlendi ve 2000'de uyuşturucu tarlalarının büyük kısmını imha etti.
Üretim %94'lük gerilemeyle 3000 tondan 185 tona düştü.
9 eylül 2001'de, Afganistan'ın tamamen işgal planı başkan Bush'un masasındaydı.
2 gün sonra bahaneleri hazırdı.
Bugün ABD'deki uyuşturucunun üreticisi Afganistan'dır.
Dünya'daki eronin %90'ını üretiyorlar,
hemen hemen her yıl üretim rekoru kırıyorlar.
Madison Bulvarı'nın çıkarları için, fakir toplumlara az parayla çok iş yaptırılan
bu kölelik sistemine mahkum eden, merhametsiz ve açgözlü sistemi
nasıl durdururuz?
Veya güdebilmek için kurguladıkları
çarpıtılmış terör saldırılarını?
Veya oluşturdukları sömürülen
ve buna göre tasarlanmış sosyal yapıyı?
Ya da kendi eksiklerinden korunmak için
sistematik olarak,
özgürlükleri kısıtlayan ve insan haklarına tecavüz eden sistemi?
Sayısız gizli saklı kurumlarla nasıl uğraşabiliriz,
Counsil on Foreign Relations,
TheTrilateral Commission, Bilderberg Grubu
ve diğer demokratik olarak seçilmemiş,
kapalı kapılar ardında hayatımızın finansal, sosyal ve çevresel öğelerini
kontrol eden dolaplar çeviren gruplar gibi?
Cevabı bulabilmek için öncelikle
altta yatan nedeni bulmalıyız.
Aslında problemin kaynağı
bencil, bozguncu ve kar amacına dayalı
gruplar değildir.
Onlar hastalığın belirtileridir.
"Açgözlülük ve rekabet insan tabiatının sunucu değildir...
Açgözlülük ve kıtlık korkusu aslında yaratılmış ve yaygınlaşmıştır...
Bunun direk sonucu, hayatta kalabilmek için birbirimizle kavga etmemizdir."
Bernard Liertaer Avrupa Birliği Para Sisteminin Kurucusu
Adım Jacque Fresco.
Endüstriyel tasarımcı ve toplum mühendisiyim.
Toplumla ilgileniyorum
ve bütün insanlık için bir sistem geliştiriyorum.
Hepsinden önce, rüşvet parasal bir icattır,
sapkın bir tutum,
insanların hayrı için olmayan bir davranıştır.
Insan davranışlarıyla uğraşıyorsunuz.
Ve insan davranışları çevre tarafından belirleniyor.
Anlamı, eğer kızılderililerin yanında büyümüş bir bebek olsaydınız, başka bir şey görmemiş olsaydınız,
onların değer yargılarına sahip olurdunuz.
Uluslara, kişilere, çocuklarını yetiştiren ailelere,
inançlarına ve ülkelerine kadar aynı şekildedir
ve bunların bir parçası olarak hissederiz.
Yerleşik olarak adlandırdıkları bir toplum kurdular.
Şekillendirilebilir bir bakış açısı oluşturdular ve ebedi kıldılar.
Bütün toplumlar oluşmuşken ve yerleşik olmamalarına rağmen,
kurulu düzene engel olacak
yeni fikirlerle savaştılar.
Onları güçlü kılan hükümetleri desteklediler.
Değişimci politikalar güden insanlar seçilmedi.
Işlerine yarayacakları oraya koydular.
Toplumumuzdaki yozlaşmanın temellerini görüyorsunuz.
Daha netleştirirsem, bütün milletler temelde yozlaştı
, çünkü var olan kurumları desteklemeye yöneldiler.
Milletleri alçaltmayı veya taraf olduklarını kastetmedim,
fakat komünizm, sosyalizm, faşizm, serbest piyasa sistemi
ve diğer tüm alt kültürler aynıdır.
Esasen hepsi yozlaşmıştır.
Sosyal kurumlarımızın en mühim karakteristiği,
kendini koruma ihtiyacıdır.
Bir şirketin, dinin veya hükümetin en başta gelen olayı,
kendi kendini korumasıdır.
Örnek olarak bir petrol şirketinin son isteyeceği şey,
enerji kullanımının kendi kontrolü dışında olmasıdır.
Şirket halk için daha önemsiz hale geldiği için.
Aynı şekilde Sovyetler Birliği'nin çöküşü ve soğuk savaş, gerçekte
ABD'nin küresel hegemonyası ve kurulu ekonomik düzeni
ebediyen koruyabilmek içindir.
Benzer şekilde, inançlar insanları doğal eğilimlerinden dolayı
suçlu hissetmelerine koşullandırır.
Hepsi, bağışlanmanın ve kurtuluşun tek yolunu kendileri sunarlar.
Kendi kendini koruyan bu düzenin
kalbinde para yatar.
Var olmanın ve gücün koşulu paradır.
Bu nedenle, fakir birinin
yaşamak için çalmak zorunda kalması doğaldır.
Bir kurumun karlılığını devam ettirmek için
gerekli olanı yapmak doğal bir eğilimdir.
Doğal olarak,
kar bazlı kurumlardan vazgeçmek zordur.
Sadece büyük grupların yaşama mücadelesini tehlikeye atmakla kalmaz,
zenginlik ve güçle bezeli imrenilen maddeci hayat stilini de
tehlikeye atar.
Sosyal olarak gerekliliğine bakılmaksızın bir kurumun
var olabilmesinin kesin koşulu para kazandırır
veya kar ettirir olmasıdır.
[ Sanayi ]
"Benimle ne çıkarım var?", insanların düşündüğü bu.
Eğer biri, bir ürünü satarak para kazanıyorsa,
kendi düzenini tehlikeye atacak benzer bir ürünü satan
diğerleriyle savaşacaktır.
Bu yüzden insanlar dürüst olamazlar.
Ve birbirlerine güvenmezler.
Biri gelipte size derse: "Tam aradığınız evi buldum".
O bir satıcıdır.
Bir doktor "sanırım böbreğinizi almalıyız" dediğinde,
bunu yatının parasını ödemek için mi diyor,
yoksa gerçekten böbreğim alınmalı bilmiyorum.
Parasal düzende insanlara güvenmek zordur.
Eğer dükkanıma gelirseniz ve dersem ki;
"Elimdeki lamba güzel ama yan taraftaki daha iyidir."
Iş hayatında uzun kalamam. Işler yürümez.
Etik davranırsam işler yürümez.
Sanayi sektörü insanlığa hizmet eder derseniz, bu doğru olmaz.
Etik olmaya güçleri yetmez.
Sisteminiz insanların hayrına çalışmak için tasarlanmamıştır.
Eğer hala anlayamadıysanız, insanları önemseselerdi,
ortada taşeronlar olmazdı.
Endüstri umursamaz.
Insanları işe almalarının sebebi henüz otomasyona geçmemiş olmalarıdır.
Terbiyeden ve ahlaktan bahsetmeyin,
gücümüz yetmez ve iş hayatında kalamayız.
Bunu belirtmek önemli ki, sosyal sistem,
Faşist, Sosyalist, Kapitalist veya Komünist olsun,
altta yatan mekanizma, para, iş gücü ve rekabettir.
Komünist Çin, ABD'den daha az kapitalist değildir.
Aradaki tek fark,
devletin pazara girme derecesidir.
Gerçek "para-izm"dir,
gerçek işleyiş, dünyadaki tüm ülkelere
rehberlik eder.
Paraizm'in en belirgin ve agresif yöntemi,
serbest piyasa ekonomisidir.
Ilk serbest pazar ekonomistlerinin ortaya koydukları başlıca perspektif,
- Adam Smith'in ki gibi -
toplumu refaha götüren bencillik ve rekabettir.
Insanları azimle çalıştıran,
rekabetin yarattığı dürtüdür.
Hakkında konuşulmayan şey ise, rekabete dayalı ekonominin,
stratejik yozlaşmaya, serveti koruyan güce,
sosyal katmanlaşmaya, teknolojide duraklamaya, işçilerin haklarının yenmesine
ve hükümetin zengin elitler için olan
diktatörlüğüne nasıl hizmet ettiğidir.
Yozlaşma kelimesi, genelde ahlaki bozulma olarak tanımlanır.
Eğer bir şirket zehirli atıkları okyanusa para kazanmak için döküyorsa,
bir çok insan bunu yanlış bir hareket olarak tanımlar.
Güç algılanan bir diğer husussa,
Walmart küçük bir kasabaya şube açıp, rekabet edemeyen küçük işletmeleri kapanmaya zorladığında,
ortaya gri bir tablo çıkar.
Walmart'ın yaptığı kötülük nedir?
Yok ettikleri bu küçük işletmeleri neden önemsemeliler ki?
Daha da kurnazca olan,
bir çalışan, kendisinden daha az maliyetle aynı işi yapan
bir makine çıktı diye
işinden çıkarıldığı zaman,insanlar bunu kabullenmeye meyillidirler.
.
Bunun acımasız bir hareket olduğunu görmezler.
Çünkü temel,zehirli atıklar denize dökülse de,
işgücünü azaltmak veya pazarı tekeline almaktır.
Sebep aynıdır:Kar sağlamak.
.
Hepsi aynı olan ve insanların iyiliğini her zaman para kazanmaktan sonra düşünen,
bencil mekanizmanın farklı çeşitleridir
Bu yüzden yozlaşma, para-izm'in ara ürünü değil,
en temelinde olandır.
Birçok insan bu düzeni çeşitli aşamalarında fark ederken,
çoğunluk, bu toplumun yönelimlerini belirleyen
çoğunluk, bu toplumun yönelimlerini belirleyen ve
sadece kendi çıkarını güden sistemin, iyice yayıldığının
ve dallanıp budaklandığının farkında değildir.
Bazı dahili kaynaklar gösteriyor ki
bu şirket kesin olarak
ilaçlarına AIDS virüsü bulaşmış olduğunu biliyordu.
Bu tedaviyi ABD'de piyasadan kaldırdılar,
ve ardından Fransa, Avrupa, Asya ve Latin Amerika'ya yaydılar.
ABD hükümeti bunun olmasına izin verdi.
FDA bunun olmasına göz yumdu ve
şimdi hükümet tamamen kafasını çeviriyor.
Binlerce masum hemofili hastası AIDS virüsü yüzünden öldü.
Şirket AIDS virüsü bulaşmış olduğunu kesinlikle biliyordu.
Bunu yaydılar çünkü, bunun kar getiren bir felakete dönüşmesini istediler.
Gördüğünüz gibi, insanlar yozlaşmanın içinde yetişmiş.
Hepimiz birbirimizi kazıklıyoruz,
ve bu tip davranışın topluma uygun olacağını düşünemezsiniz.
Politika
Kime oy vereceklerini bilememe duygusu.
Para bazlı ekonomiyle imkansız olan,
demokrasi kuralları çerçevesinde düşünürler.
Eğer seçim kampanyası için daha fazla paranız varsa,
hükümette istediğiniz görev için,bu demokrasi değildir.
.
Bu parası olanlara hizmet eder ve,
her zaman zengin elitlerin,diktatörlüğü olur.
.
"Ya ülkede demokrasiye sahip olabiliriz,
ya da büyük zenginlikleri elinde tutan bir kaç kişiye,
ama ikisi birden olmaz." Louis Brandeis - Yüksek Mahkeme Yargıcı
Başkanlık adayları listesine
daha önce görmediğimiz şahısların mucizevi şekilde girmesi,
değinilmesi gereken enteresan bir gözlemdir.
Nasıl olduysa aynı sosyal görüşte olan,
çok zengin insanlardan oluşan küçük bir gruptan,
seçim yapmak durumunda kaldınız.
Tabi ki bu bir şaka.
Seçim pusulasındaki insanlar da aynıdır.
Çünkü ekonomi devleri tarafından
düzene uyacak olanlar önceden belirlenir.
Demokrasinin bu kandırmacasını kavrayanlar bile sık sık,
"eğer dürüst ve ahlaklı politikacıları başa geçirirsek,
o zaman işler yoluna girer" der.
Bu fikir mantıklı gelse de,
bu kurgulanmış dünya görüşümüz,
malesef diğer bir yanlış düşüncedir.
Gerçekten neyin önemli olduğuna gelirsek,
politika kurumunun ve politikacıların,
dünyamızı ve toplumumuzu
güzelleştirmekle alakaları yoktur.
Problemleri çözebilecek olan politikacılar değildir.
Teknik olarak kapasiteleri uygun değildir.
Problemlerin nasıl çözüleceğini bilmezler.
Samimi olsalar bile, problemleri çözmeyi bilmezler.
Arıtma tesislerini yapanlar teknisyenlerdir.
Elektriği size sunanlar teknisyenlerdir.
Motorlu taşıtlarınızı size veren,
evinizin ısınmasını ve yazın serinlemesini sağlayan,
sorunları çözen teknolojidir, politikacılar değildir.
Politikacılar sorunları çözemezler, çünkü bunun için yetiştirilmemişlerdir.
Çok az insan hayatlarımızı iyileştiren şeyin
ne olduğunu durup düşünür.
Para mı? Tabi ki değil.
Kimse parayı yiyemez veya parayı depoya koyup arabayla gezemez.
Politika mı?
Politikacıların bütün işi yasalar çıkarmak,
bütçe ayarlamaları yapmak veya savaş ilan etmektir.
Din mi?
Tabi ki değil. Din, ihtiyacı olanlara manevi teselli sağlamaktan başka,
hiçbir işe yaramaz.
Bizlerin insanoğlu olarak sahip olduğu gerçek ödül,
hayatlarımızın güzelleşmesini sağlayan
yegane şey olan,
teknolojidir.
Teknoloji nedir?
Teknoloji bir kalemdir,
haberleşebilmek ve iletebilmek için düşünceleri kağıt üzerine aktaran.
Teknoloji bir otomobildir, ayaklarınızın sunduğundan daha hızlı
seyahat imkanı sunan.
Teknoloji bir gözlüktür,
ihtiyacı olanlara görme kabiliyeti sağlayan.
Uygulanan teknoloji, insanların ihtiyaçlarının uzantısıdır.
Insanları angarya ve problemlerden kurtarır,
insanın sarf ettiği emeği azaltır.
Bugün ki hayatınızın telefon olmasa nasıl olacağını hayal edin,
veya bir fırının,
veya bilgisayarın,veya uçağın.
.
Rvinizdeki kullanıma hazır aldığınız her şey; kapı zilinden
masaya,
bulaşık makinesine,
teknisyenlerin yaratıcı bilimsel zekalarıyla üretilmiş olan teknolojidir.
Para, politika veya din değil.
Bunlar yanlış kurumlar.
Milletvekilinize mektup yazmanız fantazidir.
Size derler ki , "bir şey yapılmasını istediğinizde milletvekillerinize yazın".
Washington'daki adamlar teknolojide çok ileri olmalılar,
ya da insanlıkta,
ya da suçu önlemede,
insan davranışına şekil veren bütün etmenlerde.
Milletvekilinize yazmak zorunda değilsiniz.
Onlar ne tip insanlardır ki, o işi yapmak için tayin edilmişlerdir?
Gelecek büyük zorluklara sahip...
Ancak politikacılardan yükselen soru şudur:
Proje kaça mal olacak?
Soru kaça mal olacağı değildir.
Kaynaklara sahip miyiz?
Bugün elimizdeki imkanlar herkesi ev sahibi yapacak,
dünya çapında hastaneler yapacak,
dünya çapında okullar yapacak kadardır ve,
en iyi ekipmanlarla laboratuarlarda tıbbi araştırmalar yapmak ve eğitim vermektir.
Her şeye sahibiz ama parasal sistemin içindeyiz,
ve parasal sistemin içinde çıkar vardır.
Bencillikle birlikte çıkar düzenini yaşatan
ana mekanizma nedir?
Özündeki rekabetçiliği barındıran gerçek şey nedir?
Yüksek verimliliği ve dayanıklılığı mı?
Hayır. tasarımında böyle bir şey yoktur.
Kar amaçlı toplumuzda üretilen her şey
kısa bir süre için dayanıklı veya verimlidir.
Öyle olmasa, ortada bir yılda multi-milyon dollarları bulan
otomobil servis endüstrisi olmazdı.
Ne de daha modası geçmeyen ve ortalama ömrü 3 aydan daha az olan
elektronik malzemeler olurdu.
Bolluk mu?
Kesinlikle değil.
Bolluk, arz - talep dengesini bozan,
olumsuz bir şeydir.
Eğer bir elmas şirketi
normalden 10 kat fazla elmas bulursa,
bu elmas arzının artmasına neden olur.
Bu da elmasın fiyatının ve getirdiği karın düşmesi anlamına gelir.
Gerçek olan; verimliliğin, sağlamlığın ve bolluğun,
kar dünyasının düşmanı olduğudur.
Bir cümleyle özetlersek;
Kar oranlarını arttıran kıtlıktır.
Kıtlık nedir?
Ürünleri daha değerli kılmaya yarar.
Petrol üretiminin yavaşlaması, petrölün fiyatını arttırır.
Elmasın az bulunması fiyatını yüksek tutar.
Kimberly elmas madeninde elmasları yakarlar. Karbon haline gelir.
Fiyatlar yüksek kalır.
O zaman, endüstri için yararlı bir durum olan kıtlık,
gerçekten ya da manipulasyonla da olsa,
toplum için ne anlama gelir?
Anlamı; sağlamlık ve bolluk bu kar amaçlı sistemde
asla ve asla var olamayacaktır.
Bu sistemin doğasına terstir.
Savaşsız ve yoksulluğun olmadığı bir dünya imkansızdır.
Teknolojide sürekli artan bir ilerleme imkansızdır.
Etkinliğine ve üretkenliğine rağmen.
En dramatik olansa,
insanlardan,gerçekten ahlaklı ve
makul davranmalarını beklemek imkansızdır.
İnsan doğası
veya insan davranışı
Insanlar içgüdü kelimesini kullanırlar
çünkü davranışı önemsemezler.
Otururlar ve
eksik bilgi ile değerlendirirler,
ve şöyle şeyler derler:
"insanlar kesin bir yol çizdiler", "hırs doğal bir şeydir".
Sanki yıllarca üzerinde çalışma yaptılar.
Elbise giymek kadar doğaldır.
Istediğimiz ise, problemlerin sebeplerini
ortadan kaldırmaktır.
Açgözlülüğü, bağnazlığı, önyargıları,
ve birilerinin sırtından geçinmeyi,
elit grupları ortadan kaldırmak.
Hapishanelere olan ihtiyacı ortadan kaldırmak ve refah sağlamak.
Bu sorunlar daima vardı,
çünkü daima kıtlık içinde yaşadık,
ve kıtlığı yaratan para sistemiyle.
Eğer sosyal saldırganlaşmayı yaratan
koşulları tamamen yok ederseniz,var olamaz.
.
Adamın biri diyor ki: "Dinleyin, bunlar doğuştan mı?"Hayır değil.
.
Insan doğası yoktur, insan davranışları vardır,
ve tarih boyunca değişim göstermiştir.
Bağnaz olarak, açgözlü olarak veya kin dolu olarak dünyaya gelmediniz.
Bunları toplumdan aldınız.
Savaş, yoksulluk, açlık, mutsuzluk, insanların ızdırabı,
parasal düzende değişmeyecektir.
Olursa da çok az önem taşıyan değişimler olacaktır.
kültürümüzün ve değerlerimizin, bazı insanların veya politikacıların
.
dünyanın nasıl olması gerektiği söylemlerine değil
ya da dinsel heveslerin insan sorunlarına çözüm getirmesine de değil
dünyanın taşıma kapasite bağlı olarak
yeniden tasarlanmasını gerektirecek.
"the Venus Project" bunun hakkındadır.
Birazdan konuşacağımız toplum,
hapsetme, hapishaneler, polis zulmü ve yasalar
gibi bütün eski batıl inanışlardan kurtulmuştur.
Bütün yasalar kalkacaktır,
ve meslekler olmayacaktır,
brokırlar ve bankacılar, reklamcılık olmayacaktır.
Bitecekler! Sonsuza kadar!
Çünkü artık işe yaramayacaklar.
Insan zekasıyla tasarlanmış teknolojinin,
hayat kalitemizi arttırdığını
ve insanlığı özgür kıldığını anladığımızda,
en önemli konunun Dünya kaynaklarının akıllı kullanımı
olduğunu kavrayacağız.
Bizi refaha götürecek yolda ilerleyişimiz, doğal kaynaklardan elde ettiğimiz
materyallerle olacak. Bunu anladığımızda göreceğiz ki,
para bu kaynakların önünde bir engeldir.
Neredeyse her şeyin bir ekonomik sebebi vardır.
Neden bu kaynakları elde etmek için paraya ihtiyaç duyalım?
Bunun sebebi gerçek veya varsayılan kıtlıktır.
Genellikle hava ve musluk suyu için para vermeyiz,
çünkü onlarda büyük bolluk var.
Satmak çok anlamsız olur.
O zaman, akla yatkın olan;
Eğer evler, şehirler ve ulaşım gibi toplumumuzdaki her şeyi yaratmak için uygun
kaynaklar ve teknolojiler yeterli bollukta olsaydı,
bir şeyleri satmaya gerek kalmayacaktı.
Aynı şekilde, eğer otomasyon ve makineler, insanları iş gücü olmaktan kurtaracak kadar
teknolojik açıdan gelişmiş olsalardı,
ortada iş sahibi olmak için hiçbir sebep kalmayacaktı.
Ve bu sosyal bakış açısıyla,
paranın olması için de sebep olmayacaktı.
Ardından kilit soru geliyor:
Dünya üzerinde yeterli kaynaklara sahip miyiz?
Her şeyin ücretsiz olarak elde edilebildiği,
ve işçiliği gerektirmeyen,
bolluk içinde bir toplum yaratacak,
teknolojik anlayışa sahip miyiz?
Evet, sahibiz.
Bunu minimum düzeyde mümkün kılabilecek kaynaklara ve teknolojiye sahibiz.
.
Ileride hayat standartlarının yükselmesi ile,
insanlar bizim medeniyetimize bakıp,
ne kadar ilkel ve ham bir toplummuşuz diyecekler.
the Venus Project'in önerdiği, günümüz bilgisine güncellenmiş
.
tamamen farklı bir sistemdir.
Bilim adamlarından hiçbir zaman,
sıkıcı ve monoton işleri ortadan kaldıracak
ulaşımdaki kazaları ortadan kaldıracak
insanların yüksek yaşam standartlarına sahip olabileceği
yiyeceklerimizdeki zehirleri ortadan kaldıracak
veya temiz ve verimli enerji kaynakları bulacak
bir toplum dizayn etmelerini istemedik.
Bunu yapabiliriz.
"Kaynak bazlı ekonomi."
Kaynak bazlı ekonomi ile
parasal sistem arasındaki en büyük fark;
kaynak bazlı ekonomi insanlarla ve onların refahı ile ilgilenir.
.
Parasal sistem kurulduğundan beri insanların bu ihtiyaçları
çarpıtılarak ikinci plana atıldı.
Her şey ne kadar para kazanıldığına bağlı oldu.
Toplumdaki sorun,
eğer çözüldüğünde para kazandırmıyorsa, çözüme kavuşturulmadı.
Kaynak bazlı ekonomi,
bugüne kadar denenenlerden hiçbirine benzemez.
Bugün sahip olduğumuz teknoloji ile bolluk yaratabiliriz.
Bu herkesin hayat stilini güzelleştirebilirdi.
Teknolojiyi akıllıca kullanırsak ve doğayı korursak,
Bütün dünyada bolluk olur.
Bu çok farklı bir sistem, toplum, teknolojinin durumu hakkında
.
yeterli düzeyde bilgilendirilmediği için,
hakkında konuşmak oldukça zor.
Enerji
Artık fosil yakıtlarını kullanmak zorunda değiliz.
Doğayı kirleten hiçbir şeyi kullanmak zorunda değiliz.
Kullanıma hazır bir sürü enerji kaynağı var.
Alternatif enerji kaynakları adı altında, kuruluşlar tarafından ortaya atılan,
hidrojen, biyoyakıtlar hatta nükleer enerji bile
oldukça yetersiz, tehlikeli ve yalnızca,
sermayenin oluşturduğu kar amaçlı düzeni devam ettirme amaçlıdır.
Propagandaların ve kendi kendine hizmet eden çözümlerin arkasına baktığımızda,
bunların enerji şirketleri tarafından ileri sürüldüklerini görürüz.
Güç üretimi için temiz, bereketli ve yenilenen enerjilerin,
görünüşe bakılırsa sınırsız olduğunu bulduk.
Güneş ve rüzgar enerjisi toplumca en iyi bilinenleridir.
Fakat bu kaynakların gerçek potansiyeli hala açıklanmadı.
Güneş enerjisi, güneşten üretilir,
ve çok bereketlidir. Öğle saatlerinde güneş ışığının 1 saatlik bölümü,
Dünya'nın 1 yılda tükettiği enerjiden daha enerji fazla içerir.
Bu enerjinin sadece %1'ini yakalayabilirsek,
Dünya asla benzin, gaz veya benzeri yakıtları kullanmak zorunda kalmaz.
Kuşku yaratan, mevcut olmaması.
Ancak teknoloji bundan yararlanacaktır.
Günümüzde başarıyla sonuçlanmış,
birçok ileri düzey çalışma vardır,
pazarı paylaşmak istemeyen,
kurulu enerji düzenlerince engellenmiş olmalarına rağmen.
Ayrıca rüzgar enerjisi var.
Rüzgar enerjisi, uzun zaman yetersizlikle suçlandı.
Bölgesel olmasından dolayı, pratik değil dendi.
Bu doğru değildir.
ABD Enerji Bakanlığı, 2007'de
Amerika'nın 50 eyaletinin sadece üçünde rüzgar tamamen yakalanabilirse,
elde edilen enerjinin bütün ulusa yeteceğini kabul etti.
Gel-git'ten elde edilen dalga gücü
oldukça az bilinir.
Gel-git gücü okyanustaki Gel-git hareketinden elde edilir.
Bu hareketi yakalayan türbinler enerji üretirler.
Birleşik Krallık'da 42 alan şunun için kullanışlıdır.
Öngörüde bulunursak, Birleşik Krallık'ın enerjisinin %34'ü,
sadece gel-git gücünden elde edilebilir.
Dalga gücü, okyanusun yüzeyindeki hareketlerden
enerji elde eder.
Bu enerjide, yılda 80.000 terawatt-saatin üstünde
bir potansiyel tahmin ediliyor.
Bu da demek oluyor ki, gezegenin enerji kullanımının %50'si
sadece dalga gücünden elde edilebilir.
Şunu belirtmek önemlidir ki; Gel-git, dalga, güneş
ve rüzgar gücünün toplanması için,
kömür, benzin, gaz, biodizel, hidrojen ve diğerlerinden farklı olarak,
hemen hemen hiçbir ön hazırlık gerekmemektedir.
Sadece bu dört kaynağın, kombine olarak,
teknoloji ile verimli şekilde toplanması,
Dünya'ya sonsuza kadar enerji sağlayacaktır.
Bunların hepsini geride bırakacak, diğer bir temiz
ve yenilenen enerji formu daha var.
Jeotermal güç.
Isı madenciliği de denen Jeotermal enerji,
su kullanılan basit bir işlemle devasa miktarda
temiz enerjiyi mümkün kılar.
2006'da, jeotermal enerji konusundaki MIT (Massachusetts Teknoloji Enstitüsü) raporuna göre,
13.000 zetajullük bir enerji Dünya'da kullanılabilir halde bulunmaktadır.
2000 zetajullük kısmı ise ileri teknoloji ile
çok kolay bir şekilde elde edilebilmektedir.
Gezegendeki bütün ülkelerin bir yıllık toplam enerji tüketimleri ise,
Yarım zetajul kadardır.
Bu demek oluyor ki gezegenin 4000 yıllık enerjisi,
sadece bu kaynaktan elde edilebilir.
Dünya'nın ısı üretiminin sürekli yenilendiğini düşünürsek,
bu enerji gerçekten sınırsızdır.
Sonsuza kadar kullanılabilir.
Bu enerji kaynakları temiz yenilenen
kullanıma hazır kaynaklardan sadece birkaçı.
Zamanla daha fazlasını bulacağız.
En önemli olaysa bütün bu enerji bolluğunun
kirlilik yaratmaması,
idareli kullanım gerektirmemesi ve parasız olmasıdır.
Peki ya ulaşım?
Bizim toplumumuzda ulaşımın geçerli şekli,
otomobil ve uçak gibi,
ağırlıklı olarak fosil yakıtlar kullanan araçlarla olur.
Otomobile gelince, batarya teknolojisi elektrikli bir arabaya
saatte 100 mil yaptırabilecek
ve bir şarjla
200 milden fazla yol götürebilecek enerji sağladı.
Bu teknoloji yıllardır var.
Ancak, batarya patentleri pazardaki payı belirleyen
petrol endüstrisi tarafından kontrol edildiğinden,
ve enerji endüstrisi politik baskı yaptığından,
bu teknolojinin ulaşılabilirliği ve geliştirilmesi sınırlandırıldı.
Dünyadaki bütün araçların elektrikli ve,
sıfır petrol ihtiyacı ile
tamamen temiz olamamasına,
ahlaksız kar açlığından başka hiçbir engel yoktur.
Uçaklar da dahil olmak üzere,
bu seyahat çeşitlerinin yetersiz,
kullanışsız, yavaş ve çok fazla kirlilik yaratır olduğunu fark ettik.
Bu bir maglev* tren. *(magnetic levitation - manyetik yükselme)
Itici güç için mıknatıslar kullanır.
Manyetik bir alanda tamamen asılıdır,
ve bir yolcu uçağının kullandığı enerjinin, %2'sinden daha az enerjiye ihtiyaç duyar.
Trenin tekerlekleri yoktur, bu yüzden raydan çıkacak bir şey de yoktur.
Bu teknolojinin versiyonlarının, Japonya'da kullanılan
en güncelinin maksimum sürati 581 km/saattir.
Ancak bu versiyon artık eskidi.
the Venus Project'le bağlantısı olan
ET3 adlı bir organizasyon,
su altında veya karada,
sürtünmesiz ve hareketsiz bir tüpün içinde,
6440 km/saat hızla gidebilen
çift yollu bir maglev tren tasarladı.
Los Angeles'den New York'a öğlen arası için gittiğinizi veya,
Washington'dan Pekin'e 2 saatte gidebildiğinizi hayal edin.
Bu kıtasal ve kıtalararası seyahatin geleceğidir.
Hızlı, temiz, bugün aynı amaçla kullandığımız enerjinin
sadece küçük bir kısmıyla.
Aslında, maglev teknolojisi,
ilerlemiş batarya ve jeotermal enerji ile beraber,
bir daha fosil yakıtların kullanılmasına gerek yoktur.
Bunu şimdi yapabiliriz,
eğer kar amaçlı yapı tarafından engellenmezsek.
Çalışma.
Şimdilerde Amerika faşizme yöneldi.
Amerika'nın baskın felsefesinin ve dinin,
faşist bakış açısını destekleme eğilimi var.
Amerikan endüstrisi faşist bir yapıdır.
Eğer bunu anlayamazsanız zamanı geldiğinde
diktatörlüğün içinde uyanacaksınız.
Bizlere iş sahibi olup çalışmanın saygınlık getirdiği fikri verildi.
Bakıyorum da, bu maaşlı kölelik!
Hayatınızı alın terinizle kazanmanız gerektiğine inandırıldınız.
Bu, insanları bilgisiz kılan
sıkıcı ve monoton işlerden kurtarıp,
onları özgür kılmaktan geride tutmak,
onları soymaktır.
Bahsettiğimiz toplumda, ki kaynak bazlı ekonomidir.
Makineler insanları özgür kılar.
Görüyorsunuz, hayal edemiyoruz,
çünkü öyle bir dünyayı hiç tanımadık.
Otomasyon
Tarihe baktığımızda,
makine otomasyonunun ilerleyişini çok net olarak görürüz.
Yavaşça işçilerin yerini almaktadır.
Asansör görevlisinin yok oluşundan,
nerdeyse tamamen otomasyona bağlı olan bir araba fabrikasına.
Aslen, teknoloji ilerledikçe insan gücüne olan ihtiyaç da
giderek azalmaya devam edecek.
.
Para bazlı işçilik sisteminin yanlışlığını kanıtlayan,
ciddi bir çatışmaya neden olacak.
Insanların istihdam edilmesi,
teknolojik ilerleme ile direk rekabet halindedir.
Endüstri temel önceliği kazançlılığa verdiğinden,
insanlar sürekli işten çıkartılacaklar
ve yerlerine makineler geçecek.
Endüstri, iş gününü kısaltmak için makine kullandığında,
küçülmeye gider.
Dolayısıyla siz işinizi kaybedersiniz ve makinelerden korkma hakkınız olur.
yüksek teknolojili, kaynak bazlı ekonomide,
abartısız söyleyecek olursak, bugünkü işlerin %90'ı,
makineler tarafından halledilebilir.
Insanları kölelik olmadan hayatlarını yaşayabilmeleri için özgür bırakmak,
teknolojinin olayı budur.
Zamanla, nano teknoloji
ve diğer ileri bilim dalları ile,
karışık tıbbi ameliyatları yapan makinelerin olacağı
düşüncesi hiç de uzak değil.
Üstelik, insanların bugün elde ettiği başarıdan
daha yüksek başarı oranları ile.
Yol nettir fakat,
kazanç için işçiye ihtiyacı olan para bazlı yapımız, süreci bloke eder.
Insanların yaşayabilmeleri için işe ihtiyaçları vardır.
Sonuç şu ki; bu sistem gitmeli.
Yoksa asla özgür olamayacağız
ve teknoloji sürekli olarak durdurulacak.
Lağımları temizleyen makinelerimiz var
ve insanlar o işten kurtuldu.
Makinelere insan performansının uzantısı olarak bakılmalıdır.
Üstelik bugünkü bir çok mesleğin,
kaynak bazlı ekonomide var olmasının anlamı yoktur.
Paranın idaresiyle alakalı her şey gibi,
kanuni sistemde kendi kendini idame eder.
Para olmasa bugün işlenen suçların
birçoğu olmazdı.
Hemen hemen bütün suç çeşitleri
para sisteminin sonucudur. Ya direk alakalıdır
ya da ekonomik bunalımın yarattığı ruh halindendir.
Bu yüzden de yasalar işe yaramaz hale geldi.
Otobanlara "yağmurda kaygandır dikkatli geçin" levhası koymak yerine
kayganlığı önleyici kaplamalar koyulmalıdır,
böylece ıslakken kaygan olmaz.
Sarhoş biri arabasına bindiğinde,
ve araba yoldan dolayı sallandığına,
aslında çok az bir sallanma hareketi olur.
Ama o araba yoldan çıkacaktır.
Kanun değil,çözüm gerekli.
.
Arabalara sonar ve radar koyarsanız birbirlerine çarpmazlar.
Insan yapısı kanunlar,
oluşan sorunlarla başa çıkmaya çalışırlar,
fakat sorunların nasıl çözüleceğini bilmemek,
insanlara kanun yaptırır.
En çok özelleştirme yapılmış ve gezegendeki en kapitalist ülke olan ABD'de,
dünyadaki en büyük hapisanelerin ve en çok mahkumun olması,
sürpriz olmasa gerek.
Bu sayı her yıl daha da artmaktadır.
Istatiksel olarak bu insanların çoğu,
toplumun eğitimsiz, sosyal haklardan mahrum ve fakir kesimlerinden gelmektedir.
Yapılan propagandaya ters olarak,
suça ve şiddete yönelmek; bu çevresel koşullamadandır.
Bu konuyla ilgili, toplumumuz
başka şekilde düşünse de,
yasalarımız ve hapishane sistemlerimiz,
toplumumuzun bu davranışların kökünü
nasıl değerlendirdiğinin örnekleridir.
Hapishaneler ve polis teşkilatı için,her yıl milyarlar harcanıyor.
.
Suç işlemenin en temel sorumlusu olan
yoksullukla ilgili programlara ise,
bunun çok küçük bir kısmı harcanır.
Kıtlık ve ihtiyaç yaratan ve bunu isteyen
ekonomik sistemimiz var olduğundan beri,
suç bitmemiştir.
Dürtü
Insanlar yaşamları için olan ihtiyaçlarına,
Borçla, takasla, ticaretle ulaşmasalardı,
çok farklı davranırlardı.
Bütün bunların ücretsiz olmasını istersiniz.
Diyelim ücretsiz oldu. "Insanları ne motive edecek?"
"Istediği her şeye sahip olan, güneşin altında yan gelip yatar."
Kullandıkları sis perdesi budur.
Günümüz kültüründe insanlar,
para sistemiyle güdülmeye alıştırılmıştır.
"Eğer her şeye ulaşma imkanları olsa, neden bir şey yapmak istesinler ki?"
"Güdülerini kaybedeceklerdir."
Para sistemini desteklemek için size öğretilen budur.
Bu senaryodan parayı çıkardığınızda,
çok farklı dürtüler olacaktır.
Insanlar hayat için gerekenlere sahip olduğunda,
dürtüleri değişir.
"Ay ve yıldızlara ne dersiniz?"
Yeni dürtüler oluşur.
Beğendiğiniz bir resim yaptığınızda,
onu birilerine vermekten keyif alacaksınız, satmaktan değil.
Eğitim
Bugüne kadar gördüğüm birçok eğitim,
mesleklere yönelik insanlar yetiştirmek içindi.
Çok spesifikti. Genele, hayata yönelik değillerdi.
Bir sürü konu hakkında doğru dürüst bir şey bilmeyen insanlar.
Bence çok şey bilen insanları,
alıp savaşa götüremezsiniz.
Eğitim tamamen ezbercidir.
Problemlerin nasıl çözüleceği öğretilmiyor.
Eleştirel düşünme konusunda,
gereken beceriler kazandırılmıyor.
Kaynak bazlı ekonomide, eğitim çok farlı olacaktır.
Toplumumuzun en büyük sorunu, zihinsel gelişim ve
herkesi kendi potansiyelini en üst düzeyde kullanmaya motive etmektir.
.
Çünkü bizim felsefemiz insanları daha bilinçli hale getirmek,
ve herkesin dünyada bir payı olmasını sağlamaktır.
Sizin çocuklarınızın daha zeki ve bilinçli olması, benim hayatımı da güzelleştirecektir.
.
Çünkü çevrelerine ve benim yaşamıma daha fazla faydalı olacaklardır.
Kaynak bazlı ekonomide tasarladığımız her şey,
toplumla uygulanacak ve topluma dayalı olacaktır.
Ve bunu engelleyen hiçbir şey olmayacaktır.
.
Uygarlık
Vatanseverlik, silahlar, ordular, donanmalar,
bunlar hala uygarlaşamadığımızın göstergeleridir.
.
Çocuklar anne ve babalarına soracaklar:
"Makinelerin gerekli olduğunu fark etmediniz mi?"
"Kıtlık yarattığınız sürece savaşların kaçınılmaz
olacağını göremediniz mi baba?"
"Apaçık ortada değil mi?" Tabi ki, çocuklar anlayacaklar,
.
sadece kurulu düzene hizmet eden ve onu yücelten kuş beyinliler olduğumuzu.
Bizler iğrenç ve hasta bir topluluğuz.
Tarih kitaplarını değiştiremeyiz.
Büyük ulusların küçük ulusların topraklarını aldığından,
şiddet ve vahşet kullanıldığından söz edecekler.
Bahsettiğimiz tarihin,
uygarlığın başlangıcından bu yana,yozlaşmış olduğunu fark edeceksiniz.
.
Ne zaman Dünya hep birlikte çalışırsa,
bir araya gelmiş bir Dünya,
insanlığın iyiliği için çalışan bir Dünya,
kimsenin diğerinin emrinde hizmet etmediği bir Dünya,
sosyal katmanlaşmanın olmadığı,parası olan seçkinlerin,
.
seçkinliğin her çeşidinin,Dünya'dan tamamen temizlendiği bir düzen belirecektir.
.
Devlet hiçbir şey yapmaz çünkü devlet yoktur.
çünkü devlet yoktur.
Savunduğum sistem,kaynaklara dayalı küresel ekonomi
mükemmel değil,ama sahip olduğumuz sistemden kat kat daha iyi.
.
Mükemmele asla erişemeyiz.
"Benim ülkem Dünya'dır,ve dinim iyi olanı yapmaktır."
.
Thomas Paine - 1737-1809
Toplumumuzun sosyal değerleri,
kaçınılmaz savaşlar,
.
yozlaşma, sıkıcı, bunaltıcı yasalar,sosyal katmanlaşma,
.
ipe sapa gelmez batıl inanışlar, hurafeler,
çevresel yıkım ve kirlenme,
despot, sosyal yönden kaygısız, çıkar amacı güden yönetici sınıfı;
insanların aslında sahip olduğu en temel iki içgüdüsünü
önemsememesinin sonucudur.
Doğa kanunun "gelişmekte olan" ve "ortak yaşamsal" yönü.
Derçekliğin doğası,
bütün bu sistemler; ilim,
toplum, teknoloji, felsefe veya herhangi bir buluş,
yasaklanmadığı takdirde,daima değişime uğrayacaktır.
.
Bugünlerde tartıştığımız klişe konulardan,
modern iletişim ve ulaşım,
antik çağlarda hayal edilmesi imkansız olan şeylerdi.
Aynı şekilde, gelecekte olacak teknolojiler,
sosyal yapılanmalar,
bugün kavrayamayacağımız şeyler olacak.
Simyacılıktan kimyacılığa,
Dünya'yı merkez alan bir Evren'den, Güneş'i merkez alan bir Evren'e,
günahkarlığın hastalıklara neden olduğu inancından,
modern tıbba ulaştık.
Bu gelişimin sona erdiğine dair bir işaret yok,
ve bunun farkında olmamız bizi
gelişim ve ilerlemeye doğru sürekli devam edecek bir yola sürüklüyor.
.
Beğişmeyen ve tecrübelere dayalı bilgiler var olamaz.
Bütün sistemlerin ortaya çıkışının özü budur.
Farkına varmalıyız.
Bunun anlamı, daima yeni bilgilere açık olmamızdır.
Her ne kadar şu an ki inanışlarımızı ve kimliklerimizi
tehlikeye soksa da.
Malesef, günümüz toplumu bunu algılayamadı,
ve kurulu düzen eskimiş sosyal yapıları muhafaza ederek,
gelişimi engellemeye devam ediyor.
Aynı zamanda toplum, değişmekten korkmanın cezasını çekiyor.
Sabit bir kimliğe koşullandırılmış olduklarından,
insanların inanç sistemini sorgulamak,
genelde hakaretlerle ve sözlü münakaşa ile sonuçlanıyor.
Yanlışı seçmek bozuklukla ilgilidir.
Aslında yanlış olduğu kanıtlansa da topluma mal olmuştur.
Birilerinde yeni bir anlayış gelişsin diye,
daha öte farkındalık oluşsun diye,
fikirleri güncellenmiş, değişmiş ve aydınlanmış,
bilinçli ve zeki bir insan gibi bir şey yoktur.
Ki bu sadece zaman meselesidir.
Yeni ve değişim yaratacak bilgilerden uzak durma,
bir inanç sistemine körlemesine inanma eğilimi,
fikirsel maddecilikten başka bir şey değildir.
Parasal sistem, bu maddeciliği baki kılar.
Sadece kendi çıkarı olan düzeni korumaz,
ayrıca bu düzene körlemesine kapılmış
sayısız insanı,
bu statükonun kendi kendini tayin etmiş
gardiyanları haline getirmektedir.
Artık onları kontrol edecek çoban köpeğine ihtiyaç duymayan koyunlar,
normallerin dışına çıkanları sürüden dışlayarak
birbirlerini kontrol ediyorlar.
Bu eğilim, değişimi engeller ve var olan düzeni sürdürür.
.
Kimlik, rahatlık,güç ve çıkar uğruna olan
.
bu düzen sürdürülemez.
Sadece dengesizlik,
bölünme,çarpıklık,ve her durumda,
.
tahribat yaratacaktır.
Zaman, değişim zamanıdır.
Avcı-toplayıcılardan,
tarım devrimine,
sanayi devrimine,
izlenen yol nettir.
Yeni bir sosyal sistemin zamanıdır.
Bugün sahip olduğumuz anlayışı yansıtan bir sistemin zamanıdır.
Parasal sistem,kıtlığın esas olduğu
.
bir dönemin ürünüdür.
Teknoloji çağında,artık topluma uygun değildir.
.
Yarattıkları, sapmış davranışlara sebep olmuştur.
Keza dini inanışlar gibi,
dominant dünya görüşleri,toplumla uyuşmadan işlenmiştir.
.
Islam, Hristiyanlık, Musevilik, Hinduizm ve diğerleri,
kişisel ve sosyal gelişimin önündeki engellerdir.
Kapalı dünya görüşünü sürdüren grupların,
bu kıt algılayışla bildikleri,
evrenin kendiliğinden oluşmuş olamayacağıdır.
Din, oluşum sürecine olan
farkındalığı yok etmiştir.Takipçilerine yüklediği
psikolojik yıkıma sebep olan "inanç" ve gelenekselleştirilmiş atıl inanışlarla,
.
onların mantık ve yeni bilgileri
reddetmelerine sebep olmuştur.
Tanrı konsepti,
doğayı açıklama metodudur.
Ilk zamanlarda insanlar,
her şeyin nasıl oluştuğunu,
doğanın nasıl işlediğini bilmiyorlardı.
Bu yüzden de küçük hikayelerini uydurdular.
Tanıyı kendi hayal güçleriyle yaptılar.
Insanlar hatalı davrandığında,
sinirlenen bir adam. Seller ve depremler yaratıyordu,
.
ve bunun tanrının davranış tarzı olduğu söylendi.
Inançların sindirici tarihine gelişi güzel bir göz attığımızda,
kurgulanmış efsaneler oldukları ve,
tarih süresince etkilenerek zirve noktasına geldikleri ortaya çıkar.
Örneğin, Hristiyanlık inancının en önemli öğretisi,
Isa'nın ölümü ve yeniden dirilişidir.
Incil'in buyurduğu bu inanış çok önemlidir.
"Eğer Isa dirilmezse öğütlerimiz boşunadır
ve inancınız da boşunadır"
Bu hikayeyi kelimesi kelimesine kabul etmek çok zordur.
Yüzyıllardır bu doğa üstü olayı belirten
tek kaynak olmaması bir tarafa,
aynı şekilde ölmüş ve yeniden dirilmiş Hristiyanlık öncesi kurtarıcıların,
çok büyük bir sayıda olduğunu bilmek,
bu hikayeyi de efsaneler arasına koyar.
Tortullian gibi ilk kilise figürleri
.
büyük benzerlikleri kırmak için,
bu benzerlikleri Şeytan'ın yarattığını savunur.
Ikinci yüzyılda yer bulan;
"Şeytan, doğruluğu yoldan çıkarandır,
Isa'nın kutsal mucizelerini taklit eder,
inananlarını vaftiz eder ve günahlarından arındırır,
nimetler için adak adar
ve yeniden dirilir.
Ilahi şeyleri tamamen kopyalayan,
Şeytan'ın kurnazlığını anlayın."
ifadesi gerçekten üzücüdür. Bununla birlikte,
Hristiyanlık'tan, Musevilik'ten, Islam'dan ve diğerlerinden gelen
bu hikayelere inanmayı bıraktığımızda,
tamamen tarih olurlar,
ve gerçekte oldukları gibi birçok inançtan elde edilmiş
özünde mecazi deyimler olduklarını kabul ettiğimizde,
görürüz ki bütün dinler ortak bir silsileyi paylaşırlar.
Bu hepsini birleştiren zorunluluk;
inanılma ve değerli olma ihtiyaçlarıdır.
Dini inançlar, diğer tüm ideolojilerden çok daha fazla
parçalanmaya ve çatışmaya neden oldu.
Sadece Hristiyanlık 34.000 farklı alt gruba sahiptir.
Incil, yorumlama işidir.
Okuduğunuzda, aklınızdan geçen;
"Sanırım İsa bunu demiş. Bence Eyüp bunu anlatmış.
Hayır! Bunu demiş!" gibidir.
Lutherciler var, Yedinci gün Adventistleri var, Katolikler var,
Bölünmüş bir kilise, kilise değildir.
Bölünmenin bu noktasında,
dini inançların ticari markası,
inancımızı sarsan ikinci bozulmadır.
Ayrışmanın yanlış kavramları,
hayatın ortak yaşamsal ilişkisini inkar ederler.
Bütün doğal sistemlerin zamanla meydana geldiğini anlamazsak,
gerçekler sürekli değiştirilmiş ve mahvedilmiş
öğretiler üzerine kurulacaktır.
Anlamalıyız ki bütün sistemler, aslında
sadece insanlar tarafından uydurulmuş parçalardır.
Tabiattan bağımsız hiçbir şey olamaz.
Tabiatın bütünü, birbiriyle ilişkili varlıkların müşterek sistematiğidir.
Her neden bir sonuç oluşturu , var olan sadece yoğunlaştırılmış bir bütündür.
Çevreye ne denli bağımlı olduğumuzu görmezsiniz,
özgürmüşüz, kafamıza göre takılıyormuşuz gibi görünür.
Oysa, oksijeni alırsanız, hepimiz anında ölürüz.
Bitki örtüsünü alın, ölürüz.
Güneş olmadan, bütün bitkiler ölür.
Bizler birbirimizle bağımlıyız.
Bunu tamamen öğreti olarak almalıyız.
Bu sadece insanlığın bu gezegendeki tecrübesi değil,
toplam bir tecrübe,
ve bizler de, bitkiler ve hayvanlar olmadan yaşayamayız.
Dört element olmadan yaşayamayız.
Ne zaman bunu bir öğreti olarak kabul etmeye başlayacağız?
Başarılmazı gereken şey bu.
Başarı, çevremizdeki her şeyle ne kadar iyi ilişki içinde olduğumuza bağlıdır.
Torunlarıma umdukları,
düzgün, barış içinde, her şeyin yolunda olduğu,
.
sosyal bir dünya, miras bırakamadığım
gerçeğinin farkındayım,
bugün Etiyopya'da, Endonezya'da, Bolivya'da, Filistin'de, Israil'de
yetişen her çocuğun da, aynı umuda sahiptir.
Bütün topluluğu dikkate almalısınız.
Yoksa ciddi sorunlarınız olur.
Artık bütün dünyanın topluluk olduğunu görmek zorundayız,
ve birbirimize bu yönde dikkat etmeliyiz.
Bu sadece insanoğlunun topluluğu değildir.
Bu bitkilerin, hayvanların ve elementlerin topluluğudur.
Bunu anlamaya gerçekten ihtiyacımız var.
Bizi mutluluğa ve huzura götürecek olan budur.
.
Şu an hayatlarımızda eksik olan budur.
Buna maneviyat diyebiliriz.Fakat konunun aslı;
.
huzur, birbirine bağlı olmaktan gelir.
Bizim tanrısal özelliğimiz budur,
bu bizim bir parçamızdır.Bunu gerçekten,içinizde, derinlerde hissedebilirsiniz.
Bu inanılmaz muhteşem duygudur ve sahip olduğunuzda bilirsiniz.
.
Bunu paradan alamazsınız.Bunu bağlanmaktan alırsınız.
.
"Eğer bu ülkeye zarar vermiyorsa,
nükleer silahlar yapmaya nasıl devam edeceğiz,
ne demek istediğimi biliyorsunuz?
Askeri endüstriye ne olur,
hepimiz bir olmayı başarırsak?
Bu ekonomiyi mahvedecektir.
Her halukarda sahte olan ekonomiyi..."
"Otlakçı olan ekonomidir.
Hükümetin neden çatırdağını görüyorsunuz..."
"Koşulsuz sevgiyi tecrübe etme düşüncesiyle." - Bill Hicks
"Inanıyorum ki, silahsız gerçekler ve koşulsuz sevgi
dünyada son sözü söyleyecektir."
Dr. Martin Luther King Jr. - 1929-1968
Kişisel varlığımızın bütününün,
dünyamızdaki diğer her şeyin
bütününe bağlı olduğunu bir kez anladığımızda,
koşulsuz sevginin ne anlama geldiğini göreceğiz.
Sevgi, önyargısız olarak, her şeyi kendiniz gibi,
ve kendinizi her şey gibi görmektir.
Nitekim, bir zamanlar hepimiz bir bütündük.
"Hepimiz bir yıldızın merkezindensek,
parçamız olan her atom bir yıldızın merkezindense,
o halde hepimiz aynı şeyiz.
Buffalo'da sokaktaki bir kola makinesi veya bir izmarit de,
bir yıldızdaki atomlardan oluşuyor.
Sizin ve benim gibi,
binlerce kez dönüşüme uğradılar.
Bu yüzden, o dışarıdaki şey benim sadece.
Peki, ne var bundan korkacak? Teselli arayacak ne var?
Hiçbir şey. Korkacak bir şey yok çünkü, her şey biziz.
Sorun, doğarken, adımız konarken, kimliğimiz olduğunda
bölünmemizdedir.
Birlikten ayrılıyoruz ve dinlerin istismar ettikleri budur.
.
Bazı insanlar, birliğin tekrar bir parçası olma arayışını alırlar,
ve bunu sömürürler. Buna tanrı derler, kuralları olduğunu söylerler,
bence bu zalimcedir.
Bence bunu din olmadan da yapabilirsiniz." - George Carlin - 1937-2008
...dünya dışından gelen bir ziyaretçi, insan toplulukları arasındaki farklılıkları incelese,
bulacağı benzerliklerin, farklılıklarla karşılaştırıldığında saçma sapan olduğunu fark eder.
Hayatlarımız, geçmişimiz ve geleceğimiz, Güneş'e, Ay'a ve yıldızlara bağlıdır...
Biz insanlar, tabiatı ve güçleri oluşturan atomları, ve heykeltraşlığını yaptığı bu evreni gördük...
.
Bizler, evrenin cisim bulmuş gözleri, kulakları ,düşünceleri ve duygularıyız.
En azından, kökenlerimiz hakkında meraklanmaya başladık...
.
Yıldızları oluşturan yıldız tozu, milyar milyarlarca atomun organize bütünlüğü,
tabiatın evriminin tasarlanması,
çok uzun bir yoldan geçerek Dünya Gezegeni'ndeki bilinç şeklini aldı.
Bağlılıklarımız türlere ve gezegenedir. Dünya için konuşuyoruz.
Kurtarmayi ve geliştirmeyi amacladığımız zorunluluğumuz, sadece kendimiz için değil,
aynı zamanda özümüzü oluşturan muazzam ve kadim kainat için de sahiplenilmelidir.
Hepimiz tek türüz. Bizler yıldız ışığını toplayan yıldız tozuyuz.
Carl Sagan - 1934-1996
Sosyal sistemlerimizin eskimiş ve çökmüş olduğunu,
ortaya koyma zamanıdır.
Herkesin değerli ve gerçekten özgür olduğu,
uzun soluklu küresel toplumu yaratmak için,birlikte çalışmalıyız.
.
Şahsi inanışlarınız, her ne olursa olsun,
hayatın gereksinimlerine gelince anlamsızdır.
Her insan çıplak olarak doğar.
Isınmaya, beslenmeye, suya, barınmaya ihtiyaç duyar.
Geriye kalan her şey ikinci plandadır.
Elimizdeki en önemli konu,
dünya kaynaklarının akıllı idaresidir.
Bu, parasal sistem ile asla sağlanamaz,
çünkü çıkar amacı gütmek bencillik gütmektir.
Bu nedenle de eşitsizlik, dengesizlik tabiatında vardır.
Bununla beraber, politikacılar da kullanışsızdır.
Hayat dair gerçek sorunlarımız politik değil, tekniktir.
Ayrıca, din gibi ideolojiler,insanları böler,
.
değerinin, amacının ve sosyal alakasının
kabul edilmesi için toplumda büyük bir yankı gerektirir.
Umarız, zamanla din,
materyalizmini ve hurafelerini kaybedecek
ve felsefe alanında yerini alacaktır.
Gerçek şu ki bugün toplum, yaratıcılık, birleşme ve ilerleme yerine
sürekli savunma ve güvenlikten bahseden
politikacılar sebebiyle geri kalmıştır.
Bugün sadece ABD,
savunma için yılda 500 milyar dolar harcıyor.
Bu, Amerika’daki her lise öğrencisini
4 yıllık bir koleje göndermeye yeter.
1940'larda Manhattan Projesi,
kitle imha silahlarının ilkini üretti.
Bu programda 130.000 insan görev aldı ve inanılmaz para harcandı.
O bilim adamı grubu, insanları öldürme yolları yerine,
kendi kendini geçindiren, bolluk içinde bir dünya yaratmak için çalışsaydı,
hayatlarımızın bugün nasıl olabileceğini bir hayal edin.
Amaçları bu olsaydı bugün hayat çok daha farklı olurdu.
.
Kitle imha silahları yerine,
çok daha güçlü bir şeyi ortaya çıkarma zamanıdır.
Kitle Üretim Silahları (WMC - Weapons of Mass Creation).
Bizim asıl tanrısallığımız, yaratabilme kabiliyetimizdir.
Yaşamın ortak yaşamsal bağlantılarını anlayarak güçlenip,
tabiatın gelişmekte olan yapısını rehber aldıktan sonra,
yapamayacağımız veya başaramayacağımız hiçbir şey yoktur.
Tabi ki, değişmeyi reddecek kurulu düzenin,
değişik çeşitleriyle yüzleşeceğiz.
.
Bu düzenin kalbinde parasal sistem vardır.
Önceden açıklandığı gibi, kısmi rezerv politikası,
borçla oluşturulmuş bir kölelik çeşididir.
Toplum bu şekilde özgür olamaz.
Serbest ticaretin formu olan serbest pazar kapitalizmi,
dünyayı mahkum etmek ve ülkeleri yönetmek için borcu kullanıyor,
bir avuç geniş iş ve politika gücüne hizmet ediyor.
Gözle görülen bu ahlaksızlıklar bir yana,
sistemin kendisi rekabete dayalıdır.
Bu nedenle kamu refahı için yapılan,
büyük boyutlu işbirliklerini derhal imha eder.
Dolayısıyla gerçek bir küresel yapılanmaya her kalkışma engellenir.
Bu finansal ve şirketsel yapılar artık eskimiştir,
ve ortadan kalkmalıdır.
Tabi ki iş dünyasının ve ekonominin elitlerinin
bu fikre katılacağını sanacak kadar saf değiliz.
Güç ve kontrollerini kaybederler.
Barışçıl ve stratejik bir eylem başlamalıdır.
Hareketin en güçlü aşaması basittir.
Güç odaklarını insanların lehine hareket etmeye zorlamak için
davranışlarımızı değiştirmeliyiz.
SISTEMI DESTEKLEMEYI BIRAKMALIYIZ.
Bu düzenin değişmesinin tek yolu,
bitmeyen bu kusurların ve ahlaksızlığın farkında olup,
bunun bir parçası olmayı reddetmemizdir.
Onlar, bizim önerdiğimiz tasarımlardan dolayı,
para sistemini bırakmayacaklardır.
Sistem çökmek zorundadır,
ve insanlar seçilmiş liderlerine olan inançlarından vazgeçmelidir.
Eğer "the Venus Project" ana alternatif olarak seçilirse,
bu, değişimin başlıca öğesi olacaktır.
Olmazsa, sonuçlarından korkuyorum.
Istatistikler ülkemizin iflas etmek üzere olduğunu gösteriyor.
Muhtemelen, ülkemiz askeri bir diktatörlüğe dönüşecek,
isyanları engelleyebilmek
ve sosyal çöküşü tamamlamak için.
ABD çökerse,
diğer tüm kültürler de benzer durumlarla karşılaşır.
Şimdilerde dünyanın finans sistemi, gelirin düşmesinden dolayı,
uçurumun eşiğindedir.
2003'de piyasa uzmanlarının belirttiği,
ABD ulusal borcunun üzerindeki faiz,
10 yıl içinde altından kalkılamayacak hale gelecek.
Bu, teorik olarak ABD ekonomisinin iflası anlamına gelir,
ve bunun dünyaya yansıması çok büyük çapta olur.
Kısmi rezerv bazlı parasal sistem,
genişlemesinin teorik limitlerine ulaşıyor,
ve bu aralar gördüğünüz banka iflasları sadece başlangıçtır.
Işte bu nedenle enflasyon alıp başını gitmiştir, borcumuz rekor seviyelerdedir,
.
hükümet ve FED, yozlaşmış sistemi daha da
kanatmak için yeni para basmaktadır.
Bankaların hayatta kalmasını sağlamanın tek yolu,
daha fazla para yapmaktır.
Daha fazla para yapmanın tek yoluysa,daha fazla borç ve enflasyon yaratmaktır.
.
Tabloların dönmesi,
ve insanların önceden almış oldukları kredileri ödeyemez hale gelip
yeni krediler almak istememesi,
sadece an meselesidir.
Paranın genleşmesi duracak,
ve daha önce görmediğimiz derecede bir küçülme başlayacaktır.
Piramit şeklindeki bir çağın sonu.
Halihazırda, başlamıştır.
Bu yüzden, bu finansal batışın zayıflığını avantajımıza çevirerek,
ne olduğunu ortaya koymalıyız.
Işte bazı öneriler:
Bir. Bankacılık sahtekarlığını ortaya koyun.
Citibank, JP Morgan Chase, ve Bank of America,
ahlaksız federal rezerv sisteminin .
en güçlü denetleyicileridirler
Bu kuruluşları boykot etme zamanıdır.
Eğer bunlarda banka hesabınız veya kredi kartınız varsa,
paranızı başka bankaya yatırın.
Mortgage anlaşmanız varsa, başka bankadan tekrar finanse edin.
Hisselerine sahipseniz, satın.
Onlar için çalışıyorsanız, işi bırakın.
Bu hareket,
özel bankacılık kartelinin arkasında gerçek güç olan
FED'i küçük düşürecektir.
Bankacılık sisteminin sahtekar olduğunun farkına varılmasını sağlayacaktır.
Iki. Televizyon haberlerini kapatın.
Haber almak için internetteki bağımsız haber ajanslarını
ziyaret edin.
CNN, NBC, ABC, FOX ve diğerleri,
statükoyu korumak için tüm haberleri filtreden geçirirler.
Tüm ana medya kurumlarına sahip dört şirket yüzünden,
tarafsız haber imkansızdır.
Internetin gerçek güzelliği de buradadır.
Internetteki serbest bilgi akışından dolayı,
kurulu düzen kontrolünü kaybediyor.
Interneti her zaman korumalıyız,
çünkü bugün gerçek kurtarıcımız odur.
Üç.Kendinizin, ailenizin veya tanıdığınız herhangi birinin
.
askeriyeye katılmasına, asla izin vermeyin,
Bu eskimiş kurum,
artık sadece kurulu düzeni devam ettirmek için kullanılıyor,
ve artık amacına uygun değildir.
Irak'taki ABD askerleri, ABD şirketleri için çalışıyorlar, insanlar için değil.
.
Propaganda güçleri, bizi savaşın doğallığına
ve askeriyenin onurlu bir kurum olduğuna inandırmaya çalışıyor.
Eğer savaş doğal bir şey ise,
neden her gün,travma sonrası stres bozukluğu sebebiyle,
18 eski Amerikan askeri intihar ediyor?
.
Eğer erkek ve kadın askerlerimiz bu kadar onurlandırılmışlarsa,
neden Amerikalı evsiz insanların %25'i,eski askerlen oluşmakta?
.
Dört.Enerji şirketlerini desteklemeyi bırakın.
.
Müstakil bir evde yaşıyorsanız,şehir şebekesinden çıkın.
.
Evinizi temiz enerji ile, kendi kendini idare edecek hale
getirmenin yollarını araştırın.
Güneş, rüzgar ve diğer yenilenebilen enerjiler,
artık ulaşılabilirler,
ve geleneksel enerjilerin bitmek bilmeyen fiyat artışıyla uğraşmaktansa,
bunları araştırmak daha ucuz olacaktır.
Araba kullanıyorsanız, bulabildiğiniz en küçük arabayı alın,
ve birçok dönüşüm teknolojilerinden birini değerlendirin
bu teknoloji arabanızı hibrid haline getirebilecek,
elektrik veya başka bir kaynağı benzin yerine kullanabilecek.
Beş.Politik düzeni reddedin.
.
Demokrasi aldatmacası zekamızıa hakarettir.
Parasal sistem içinde asla gerçek bir demokrasi olmamıştır,
olmayacaktır.
Aynı şirketler tarafından yönetilen
iki partimiz var.
O pozisyonlara şirketler tarafından getiriliyorlar,
ve popülerlikleri suni olarak medya tarafından oluşturuluyor.
Özünde yozlaşmış bir sistemin içinde,
2 yılda bir personel değişimi,
anlamsızdır.
Bu politik oyunun gerçek yanı yokmuş gibi davranmak yerine,
enerjinizi bu bozuk sistemin üstesinden gelmeye odaklayın.
Ve altı.Harekete katılın.
.
www.thezeitgeistmovement.com'a girin.
Bize sosyal değişim için yaratacağımız, dünyanın daha önce hiç görmediği
büyüklükteki kitle eylemi için destek olun.
Herkesi, bu özünde yozlaşmış sistem hakkında
harekete geçirmeli ve bilinçlendirmeliyiz.
Tek gerçek uygulanabilir çözüm çerçevesinde,
bütün insanlık için kullanılacak,
gezegendeki tüm doğal kaynakları açıklayarak,
herkesi teknolojinin gerçek durumuyla ilgili bilgilendireceğiz,
ve dünya savaşmak yerine birlikte çalışırsa,
hepimizin nasıl özgür olabileceğini anlatacağız.
Seçim sizin.
Finansal sistemin kölesi olmaya devam edebilirsiniz,
böylece kendinizi materyalistik çöple ve boş eğlencelerle rahatlatırken,
bitmeyen savaşları,
depresyonları ve dünyadaki adaletsizliği izlersiniz.
Ya da, enerjinizi doğru, anlamlı, bütüncül ve tükenmez değişime,
ardında kimseyi bırakmadan tüm insanları özgür kılan
ve desteklemek için gerçekçi imkanlara sahip olan değişime odaklarsınız.
Fakat, sonunda en mühim değişim,
başta sizin içinizde gerçekleşecek olandır.
Gerçek devrim, bilinçte olacak devrimdir,
ve her birimizin öncelikli ihtiyacı,
doğru olduğuna koşullandırıldığımız,
ilahi, materyalistik zırvalardan kurtulmak,
keşfetmek, geliştirmek ve düzenlemektir,
tecrübeyle sabit bütünlüğümüzden gelen imge ile.
Bu size bağlı.
"Bütün bu tartışmalarda ve konuşmalarda yapmaya çalıştığımız,
beyinlerde radikal bir değişim sağlayamazsak ne olacağını görmektir.
Her şeyi olduğu gibi kabul etmemek için...
Fakat onları anlamak için, içinde olmak için, incelemek için,
bütün kalbinizi ve aklınızı, sahip olduğunuz her şeyinizi, keşfetmeye verin.
Farklı yaşamanın bir yolu.
Fakat sadece size bağlı ve asla bir başkasına değil.
Çünkü burada öğretmen yok,
öğrenci yok,
lider yok,
yol gösterici yok,
efendi yok, kurtarıcı yok.
Kendiniz için, öğretmensiniz ve öğrencisiniz, efendi, yol gösterici, lider sizsiniz,
siz her şeysiniz!
Ve unutmayın,
anlamak,
değişimdir."